ADNANOKTAR.AZhttp://adnanoktar.azadnanoktar.az - Məqalələr - Ən son əlavələrazCopyright (C) 1994 adnanoktar.az 1ADNANOKTAR.AZhttp://adnanoktar.azhttp://harunyahya.com/assets/images/hy_muhur.png11666Peyğəmbərimizin (səv) dünyaya miras qoyduğu məktubları

Bizans imperatoru I İrakli, Sasani padşahı I Xosrov, Misir kralı Mukavkis, xristian ərəblərin kralı Haşim b. Əbi Şimr, Bizans və Həbəşistan hökmdarları, İskəndəriyyə hökmdarı, Qassan kralı Şəmir əl-Qassani, Yəmamə hökmdarı Hevzə Əli, Həbəşistan Nəcaşisi Əshəmə... Hamısı bir vaxtlar Peyğəmbərimizin (səv) İslama dəvət edən o möhtəşəm məktublarını aparan elçilərlə qarşılaşdılar.
 
Allah Peyğəmbərimizə (səv) Quranın mesajını təkcə ərəblərə deyil, bütün bəşəriyyətə təbliğ etmək vəzifəsi vermişdi. Bu səbəbdən Peyğəmbərimiz hicrətin yeddinci ilində kral və hökmdarlarla yanaşı xristian, yəhudi və məcusi icmalara da İslama dəvət məktubları göndərmişdi. Allah Quran ayəsində Peyğəmbərimizin bütün bəşəriyyətə göndərildiyini bu şəkildə bildirir:

De: “Ey insanlar! Mən Allahın sizin hamınıza göndərilmiş peyğəmbəriyəm. (O Allah ki) göylərin və yerin hökmü Onundur, Ondan başqa heç bir tanrı yoxdur. O dirildir və öldürür. Buna görə də Allah, eləcə də Onun Allaha və Allahın sözlərinə inanan və ümmi peyğəmbər olan Rəsuluna iman gətirin və ona tabe olun ki, doğru yolu tapa biləsiniz!” (Əraf surəsi, 158)

Peyğəmbərimiz Xudeybiyə sülhündən sonra İslamı bütün dünyaya yaymaq üçün nurlu əlləri ilə hikmətli sözləri - "İslama dəvət" məktublarını hazırlamış və bunları həmin dövrün krallarına, hökmdarlarına, başçılarına göndərməyə qərar vermişdi. Bir gün səhabələri yanına çağıraraq "Allah məni bütün insanlara rəhmət olaraq göndərib. İslamı yaymaqda mənə kömək edin!" [1] – deyə buyurmuşdu. Peyğəmbərimizin bu istəyi dərhal yerinə yetirilmiş və getdikləri ölkələrin dilini bilən səhabələrə o möhtəşəm məktubları aparmaq vəzifəsi tapşırılmışdı.
 
Peyğəmbərimiz (səv) göndərdiyi bütün məktublara onların xüsusi və önəmli olduğunu bildirmək üçün möhür vururdu. Üzərində "Allah Rəsulu Muhamməd" yazılmış gümüş üzüklə bütün məktubları möhürləyərək göndərirdi. Bu üzük Peyğəmbərimizin (səv) vəfatına qədər onun nurlu, pak əllərində qaldı. Vəfatından sonra növbə ilə üzüyü hz. Əbu Bəkr, hz. Ömər və hz. Osman əmanət aldılar.

Peyğəmbərimiz 610-cu ildə ilahi təbliğ vəzifəsinə başladıqdan beş il sonra məkkəli müşriklərin təzyiq, təhdid, ticari məhdudiyyət və hücumlarına görə səhabələrinin bir qismini iki müxtəlif karvanla bir il fasilə ilə Həbəşistana göndərdi. İkinci karvanda Peyğəmbərimizin (səv) qardaşı oğlu Cəfər ibn Əbu Talib də vardı. Cəfər özü ilə Peyğəmbərimizin (səv) Nəcaşi yazdığı möhürlü İslama dəvət məktubunu da aparmışdı. "Rəhman və Rəhim olan Allahın adı ilə" məktubuna başlayan Peyğəmbərimiz (səv) bunları yazırdı:
 
 "Allah Rəsulu Muhəmməddən Həbəşistan nəcaşisi Əshəməyə,Özündən başqa İlah olmayan həqiqi Hökmdar, müqəddəs, salam, qoruyucu, xilaskar olan Allahın tərifini sənə çatdırıram. Təsdiq edib şəhadət edirəm ki, Məryəm oğlu İsa Allahın Ruhu və Kəlməsidir. O, toxunulmamış Məryəmə nəsib edilmişdir. Beləliklə, Məryəm İsaya hamilə qalmış, Allah Təala da Ruh və Nəfəsindən olmaqla Adəmi necə yaradıbsa, onu da elə yaratmışdır. Səni Tək olan və Bənzəri olmayan Allaha çağırıram. Ona itaət məsələsində qarşılıqlı köməyə çağırıram. Məni izlə, mənə tabe ol və mənə gələnə iman gətir. Mən Allahın Rəsuluyam. Bu səbəbdən səni və ətrafında olan əsgərlərini Allaha iman gətirməyə dəvət edirəm. Nəsihət və sözlərim sizə çatdıqda qəbul etməyinizi tövsiyə edirəm. Əmi tərəfindən qardaş oğlum olan Cəfəri yanında az sayda müsəlman qrupu ilə birgə sənin yanına gəlməsi üçün yola salıram. Salam həqiqi hidayət yolu üzərində olanlara olsun".

Nəcaşi Peyğəmbərimizin Allahı ucaldan və İsa peyğəmbərə tərif dolu sözlərin olduğu bu məktubdan çox təsirlənmiş və ona sığınan müsəlmanların təhlükəsiz şəraitdə ölkəsində yaşamalarına icazə vermişdir. Ancaq bu zaman müşriklərin qəzəbi Məkkədə artmış və onlar Nəcaşiyə hədiyyələrlə nümayəndə heyəti göndərərək müsəlmanların oradan çıxarılmalarını istəmişlər. Hz.Muhəmmədin (səv) sözlərindən çox təsirlənən Nəcaşi Əshəmə müşriklərin bu sözlərinə heç əhəmiyyət verməmiş və Rəsulullahın qardaşı oğlu Cəfəri sarayına çağırıb görüşmüşdür. Cəfər ibn Əbu Talib Nəcaşiyə Allahın içlərindən birini elçi seçib göndərənə qədər cahillərdən olduqlarını, Allaha iman gətirməyi, namaz, oruc, zəkat ibadətlərini, qadınlar haqqında pis danışmamağı, yetimin haqqını qorumağı, əmanətə xəyanət etməməyi hz.Muhəmməddən (səv) öyrəndiklərini izah edir. Sonra Nəcaşinin istəyi ilə Quranda hz. İsa və hz. Yəhyanın doğulması ilə bağlı ayələrin olduğu "Məryəm" surəsini oxuyur. Nəcaşi və yanındakı xristian din xadimləri Quran ayələrini dinləyərkən fərəhdən göz yaşlarını saxlaya bilməmişlər. Nəcaşi Quran ayələrinin İncil və Tövratdakı izahlarla eyni olduğunu eşitdikdə məkkəli müşrikləri hədiyyələri ilə birlikdə geri göndərmişdir. Peyğəmbərimizin (səv) İslama dəvət məktubunu alan, "Məryəm" surəsini dinləyən Nəcaşi ətrafındakı din xadimləri ilə birlikdə İslamı qəbul etmişdir. Daha sonra oğlunun vasitəsilə Peyğəmbərimizə (səv) bir məktub göndərərək İslamı qəbul etdiyini bildirərək hz.Muhəmmədə (səv) olan sevgi və hörmətini bu sözlərlə dilə gətirmişdir: "Kaş bu səltənətə bədəl olan Muhammədi Ərəbi Əleyhissalatu Vəssəlamın xidmətçisi olsa idim! O, xidmət səltənətin fövqündədir ". [2] Nəcaşi vəfat etdikdə Peyğəmbərimiz (səv) Mədinədə qiyabi cənazə namazını qıldırmışdır.

Peyğəmbərimizdən (səv) dəyərli əmanət olaraq qorunan bu məktublarda biz müsəlmanlar üçün çox önəmli mesajlar vardır. Peyğəmbərimiz (səv) bu məktublarında Kitab Əhlinə və əcnəbilərə dostyana, sevgi dolu, qoruyucu, İslamın gözəl əxlaqını ən gözəl şəkildə izah edən bir üslubla müraciət etmişdir. Ayrı-seçkiliyin, əcnəbi nifrətinin, irqçiliyin, məzhəbçiliyin zirvə nöqtəsinə çatdığı dövrümüzdə Peyğəmbərimizin bu məktubları dünya səviyyəsində dərs mahiyyətindədir. 

Müsəlman dünyasında bəzi təbəqələrin Kitab Əhlini təcrid etməsi, xristian dünyasında isə sürətlə artan islamofobiya cərəyanına görə müsəlmanlar çətin vəziyyətdədirlər. Müsəlmanlar Allahın "...Kitab Əhli ilə ən gözəl tərzdə mübarizə aparın" (Ənkəbut surəsi, 46) əmrinə uyğun olaraq bu vəziyyəti bərpa etməlidirlər. Allahın bu əmri yerinə yetirildiyi təqdirdə Qərb dünyasında ifrat müsəlman əleyhdarlığına da Allahın izni ilə son qoyulacaqdır. Yetər ki, biz Qurana və Peyğəmbərimizin (səv) o gözəl nəsihətlərinə əməl edək.

[1] İbn Hişam, Sîre, cild. 4, səh. 254.
[2] Mektubat, səh. 174


Adnan Oktarın “Arab Times”da yayımlanan məqaləsi:
https://www.arabtimesonline.com/news/prophets-world-heritage-letters/

]]>
http://adnanoktar.az/az/Məqalələr/259528/peygəmbərimizin-(səv)-dunyaya-miras-qoyduguhttp://adnanoktar.az/az/Məqalələr/259528/peygəmbərimizin-(səv)-dunyaya-miras-qoyduguhttp://imgaws1.fmanager.net/Image/objects/6-makaleler/arab_times_adnan_oktar_our_Prophet_s_world_heritage_letters2.jpgSun, 15 Oct 2017 23:13:42 +0300
BMT-nin düyününü açmaqI Dünya Müharibəsindən sonra bütün dünyanı əhatə edən yeni müharibənin qarşısını almaq üçün Millətlər Cəmiyyəti quruldu və hər ölkədən bir nümayəndə təmsil olundu. Cəmiyyətin nizamnaməsinin 22-ci maddəsi “müharibədən sonra müstəqillik əldə edən və özünü idarə etmək iqtidarında olmayan xalqların yaşadıqları ölkələrə özlərini idarə edə biləcək səviyyəyə gələnə qədər Cəmiyyət adından mandator təyin olunması” qaydasını leqallaşdırdı. Bu, xoşniyyətli yardım kimi təqdim edilsə də, “gücsüz” ölkələrin istismarı üçün verilmiş ilk qanuni qərar idi.
Millətlər Cəmiyyətinin səriştəsizliyini görmək üçün çox deyil, 19 il keçməsi kifayət idi. II Dünya Müharibəsi kimi böyük müharibənin olması nəinki Cəmiyyəti dağıtdı, yürüdülən siyasətin də yanlış olduğunu göstərdi. 53 milyon insanın həyatını itirdiyi II Dünya Müharibəsindən sonra daha əsaslı birlik qurmaq lazım idi. Birləşmiş Millətlər Cəmiyyəti məhz bu zərurətdən yaranmışdı.


Millətlərin sülh üçün bir dam altında toplaşması daima təqdir edəcəyimiz və dəstəkləyəcəyimiz təşəbbüsdür. İttifaq qarışıqlığın yaranmasının qarşısını almaqla yanaşı, eyni zamanda dövlətləri müəyyən qanunlar çərçivəsinə salır və bu qanunlara tabe edir.


Lakin böyük məqsəd naminə qurulmuş BMT kimi bir qurum öhdəsinə götürdüyü vəzifələri yerinə yetirmək üçün formalaşdırdığı bürokratiyaya məhkum olmamalıdır. Aşıla bilməyən sərhədlər, qəbul edilə bilməyən qərarlar, həll edilə bilməyən müharibələr BMT-nin bu gün öhdəsinə götürdüyü vəzifələri həyata keçirməsinə əngəl olur. Bu birliyin qurulması, bəlkə də, III Dünya müharibəsinin qarşısını almışdır, lakin hazırda dünya regional müharibə burulğanının içərisindədir. BMT sülhməramlı qüvvələri isə ayrı-ayrı bölgələr üzərində və qismən qazanılmış uğurlardan başqa bu mövzuda heç nə edə bilmir.


BMT-nin beynəlxalq münaqişələrə müdaxiləsi adətən silahlı toqquşmaların başlamasından sonra olur və lazımi sülh şəraiti təmin edilə bilmir. Yaxın Şərq münaqişələri eyni tempdə davam edir. BMT çərçivəsində həll edilməyə çalışılan məsələlər daim bürokratik əngəllərlə qarşılaşır. BMT Təhlükəsizlik Şurası 9 il sonra ilk dəfə bu il sentyabr ayında “Myanma ordusunu qınama” məsələsində ortaq qərar qəbul edə bildi. Bu qınama isə nə Arakan müsəlmanlarına həll yolu gətirdi, nə də mövcud qətliamları dayandırdı. Dünya sülhü üçün birləşmiş belə bir önəmli qurum üçün bu, çox acınacaqlı haldır.


Bu il BMT-nin Baş Assambleyasının 72-ci sessiyasında iştirak edən 193 üzv ölkənin liderləri BMT-nin 1945-ci ildə qurulduğunu və artıq dövrümüzün tələblərini ödəmədiyini bildirərək islahatların həyata keçirilməsini tələb etdilər. İslahat mövzusunu ən çox dilə gətirən ABŞ prezidenti Donald Tramp 2000-ci ildən etibarən BMT-nin büdcəsində 140%, işçi qüvvəsində isə iki dəfə artım olmasına baxmayaraq, son illərdə BMT-nin bürokratiya və yanlış idarəçiliyə görə öz potensialına tam olaraq çata bilmədiyini qeyd etdi.

BMT-nin Baş Katibi Antoniu Quterreş isə: “Gecələr yuxumu qaçırdan tək şey bürokratiyadır”, – deyərək BMT-nin düşdüyü bu çıxılmaz vəziyyətlə bağlı fikrini bildirdi.


Türkiyə prezidenti Rəcəb Tayyib Ərdoğan isə BMT-də islahatlara olan tələbi bu sözlərlə dilə gətirdi: “Biz Təhlükəsizlik Şurasının eyni hüquq və səlahiyyətlərə malik olan 20 ölkədən ibarət olmasını təklif edirik. Artıq II Dünya Müharibəsindən sonrakı dünya yoxdur. Bütün dünya ölkələrinin vəzifələndirildiyi bir BMT Təhlükəsizlik Şurasının bəşəriyyətin vicdanı olacağına ümid edirik”.


Braziliya dövlət başçısı Mişel Temer də “Bu gün BMT-yə hər zamankindən daha çox ehtiyacımız var. Lakin hələ də islahatlar gərəkdir”, – deyərək BMT Təhlükəsizlik Şurasının genişləndirilməsini tələb etdi. 


Təhlükəsizlik Şurasındakı 5 üzvün veto hüququ dünyadakı müharibə məsələlərində qərarların qəbul edilməsinin qarşısını alır, həmçinin BMT-nin qurulma şərtləri, yəni öz bürokratiyası özünü yeniləməsinə icazə vermir. Müharibələrin qaçılmaz nəticəsi olan qaçqınlar isə BMT-nin köklü şəkildə həll edə bilmədiyi böyük problemlərdən sadəcə biridir. Bəzi dövlət başçıları Türkiyə, Livan kimi qapılarını qaçqınlara açan dövlətləri təbrik etməklə kifayətlənir, lakin BMT-nin bu mövzuda qərar qəbul etməməsi ilə bağlı heç nə edə bilmirlər. BMT hazırda milyonlarla dollar investisiya qoyulan, amma öz qaydalarının içində dolaşıb qalan bir düyünə çevrilib.


İllərdir gündəmə gələn və BMT-nin sülhməramlı qüvvələri haqqında çıxan bəzi utancverici ittihamlar humanitar müdaxilələrə olan inamla bağlı əsaslı şübhələr meydana gətirmişdir. Bu ilin sentyabr ayında İsveçin təklifi ilə Nyu-Yorkda baş tutan iclasda 75 ölkə BMT daxilində fəaliyyət göstərən əsgər və mülki şəxslərin qadın və uşaqlara qarşı cinsi istismarının qarşısını almaq üçün saziş imzaladı. İsveçin xarici işlər naziri Marqot Vallström saziş imzalandıqdan sonra “Bir cinsi təcavüz hadisəsi bütün BMT-ni qaralamaq üçün kifayətdir”, – deyə bildirdi.
Müharibələrin əksik olmadığı bu dövrdə, bəlkə də, ən aciz vəziyyət millətlərin öz qaydaları içində “divara sıxışmalarıdır”. Dünya üçün ümid olan BMT-nin belə bir bürokratiya içində qalması, bu quruma üzv olan böyük millətlərin daima islahatdan bəhs edib bu mövzuda heç bir addım atmamaları böyük problemdir. Dövlətlərin tarixi gedişatına görə konstitusiyalara düzəliş və əlavələr edildiyi kimi, BMT nizamnaməsi də eyni tənzimlənməyə möhtacdır. Bu, mümkün və zəruridir. Veto hüququnun aradan qalxması, problemli bölgələr üçün region ölkələrinin qərarına üstünlük verilməsi və soyqırm şübhəsi sübut edildikdə buna qarşı operativ və effektiv tədbirlər görülməsi BMT nizamnaməsində dəyişdirilməli olan əsas məsələlərdir. Bununla yanaşı, BMT-nin adını ləkələyəcək heç bir hadisənin baş verməməsi üçün təcili tədbir görülməsi şərtdir. Bunun üçün BMT-nin sülhməramlı qüvvələrinin xüsusi təlim alması və bu mövzuda çəkindirici cəzalarla qarşılaşacaqlarını bilmələri önəmlidir.
Dünya BMT kimi qlobal sülhü təmin edəcək ittifaqa möhtacdır. Hazırda belə bir qurum varkən onun təsir gücünü artırmaq bizim əlimizdədir.


Adnan Oktarın “The Jakarta Post”da yayımlanan məqaləsi:
http://www.thejakartapost.com/news/2017/10/04/loosening-un-s-neck-tie-and-its-impasse.html

]]>
http://adnanoktar.az/az/Məqalələr/259512/bmt-nin-duyununu-acmaqhttp://adnanoktar.az/az/Məqalələr/259512/bmt-nin-duyununu-acmaqhttp://imgaws1.fmanager.net/Image/objects/6-makaleler/jakarta_post_adnan_oktar_loosening_the_UNs_neck_tie_and_its_impasse_2.jpgSun, 15 Oct 2017 22:16:18 +0300
Hər üç dinin mənsubları yenidən dost kimi yaşaya bilərlər

Avropada və Amerikada yaşayan insanların bir çoxu İslam Peyğəmbərinin gözəl əxlaqından, hər təbəqə və hər dindən insanlara şəfqətlə davranan lider olduğundan xəbərsizdir. Hətta bir çox müsəlman da bu mövzuda yanılır. Bəzi müsəlman ölkələrində xristian və musəvilər əleyhinə zorakı fikirlərin səslənməsi də bu yanlış anlayışın sürətlə yayılmasına səbəb olur.

Qurani-kərimdəki ayələr və bəzi tarixi həqiqətlər isə göstərir ki, İslam Peyğəmbəri xristian və musəvilərə hər zaman ədalətlə, mərhəmətlə davranmış, eləcə də bu dinlərin nümayəndələri ilə müsəlmanlar arasında sevgi və dostluq mühiti yaratmağa çalışmışdır. Bunun ən böyük sübutu peyğəmbərliyi dövründə hz.Muhəmmədin (səv) xristian və musəvilərə dinlərini istədikləri kimi yaşamalarına icazə verməsidir. Bundan əlavə, Peyğəmbərimiz kitab əhli ilə sazişlər bağlayaraq onların muxtar icma kimi yaşamalarına təminat vermişdir.

Müsəlmanlarla xristianlar arasında ilk münasibət inam və etibar əsasında qurulmuşdur. İslamın ilk illərində müsəlmanlar məkkəli bütpərəstlərin işgəncə və təzyiqlərinə məruz qalmış, buna görə də hz.Muhəmmədin (səv) tövsiyəsi ilə Həbəşistanın xristian kralı Nəcaşiyə sığınmışlar. Nəcaşi müsəlmanları qorumuş və onları bütpərəstlərə təslim etməmişdir.
 
Bu hadisədən sonra bütpərəstlər müsəlmanlara təzyiqi daha da artırmışlar. Buna görə də müsəlmanlar Məkkədən Mədinəyə hicrət etmiş və musəvilərlə birgə həyat sürmüşlər. Onların musəvilərlə birgə həyat tərzi sonrakı nəsillərə nümunə olmuşdur. Peyğəmbərimiz:

Xristian və musəvilərin toylarında iştirak etmiş, xəstələrini ziyarət etmiş, onun yanına gəldiklərində isə onlara süfrə açmışdır.
Nəcran xristianları onun yanına gəldikdə üzərinə oturmaları üçün öz əbasını yerə sərmişdir.
Nəcran xristianlarına ibadət etmələri üçün Mədinədəki məscidi açmışdır.
Xristian və musəvi qadınlarla evlənmiş, onlardan uşaqları olmuşdur.
Müsəlmanların Evs və Həzrəc qəbilələri ilə bağladığı Mədinə müqaviləsinə musəvilərin də qoşulmasına icazə vermiş və onların da müsəlmanların arasında ayrıca dini qrup kimi varlıqlarını davam etdirmələrini təmin etmişdir.

Mədinə müqaviləsinin "Bəni Avf musəviləri inananlarla birlikdə bir xalq oldular. Musəvilərin dini özlərinə, müsəlmanların da dini özlərinədir" bəndinə uyğun olaraq müsəlmanların musəvilərin ənənə və inanclarına tolerant münasibətinin əsası Peyğəmbərimizin dövründə (səv) qoyulmuşdur. Eyni müqavilənin 26-33-cü maddələrində "Əhli kitabın müsəlmanlarla eyni hüquqlara malik olduqları", 16-cı maddədə isə "onlara haqsızlıq edilməyəcəyi" bildirilir.

Peyğəmbərimiz xristian olan İbn Harris b. Kab və onun din yoldaşlarına yazdırdığı müqavilə mətnində: "Şərqdə və Qərbdə yaşayan bütün xristianların dinləri, kilsələri, canları, namusları və malları Allahın, Peyğəmbərin və bütün möminlərin himayəsindədir. Xristianlardan heç kim İslamı qəbul etməyə məcbur edilməyəcəkdir. Xristianlardan biri hər hansı bir cinayətə və ya haqsızlığa məruz qalsa, müsəlmanlar ona kömək etməlidirlər" maddələrini yazdırdıqdan sonra “… onlarla ən gözəl tərzdə mücadilə edin! Və belə deyin: 'Biz həm özümüzə nazil olana, həm də sizə nazil olana inanırıq. Bizim də Allahımız, sizin də Allahınız birdir. Biz yalnız ona təslim olanlarıq! (Ənkəbut surəsi, 46) ayəsini oxumuşdur.

Bu anlayış İslam Peyğəmbərinin vəfatından sonra da davam etdirilmişdir. İslamın yayıldığı dövrlərdə də Ərəbistandakı musəvi və xristian icmalarına ibadətlərini  yerinə yetirmələri və öz hüquqlarını həyata keçirmələrində azadlıq verilmişdir. Hz. Muhəmməddən (səv) sonra gələn  Xəlifələr dövründə dağıdılmış kilsələr müsəlmanlar tərəfindən bərpa olunmuş, İslam torpaqlarında yeni sinaqoqların və monastırların tikilməsinə şərait yaradılmışdır. Məsələn, patriarx Mar Ammə tərəfindən daha əvvəl yandırılmış Əziz Sercius Monastırı hz. Osman dövründə yenidən inşa edilmişdir.

Bütün bunlar dəlillərlə sübut olunan tarixi həqiqətlərdir. Ancaq dövrümüzdə bir çox ölkədə xristian və musəvilərlə eyni şəhərdə, hətta eyni ölkədə yaşaya bilməyən xurafatçı İslam anlayışını görürük. Yaxın Şərq və Avropa da daxil olmaqla bir çox yerdə ibadətgahlara hücum edilir, insanlar öldürülür. Bu təcavüzkar mövqe Quranda olmayan, xurafatlara əsaslanan fanatik qruplara xasdır.

Müsəlmanların müqəddəs kitabında sevgiyə, sülhə, tolerantlığa və ədalətə əsaslanan cəmiyyət modeli təsvir edilir. Məsələn, “Maidə” surəsində musəvilərə endirilən Tövratın insanlar üçün yol göstərici olduğu belə bildirilir:

Şübhəsiz ki, Tövratı da Biz nazil etdik. Onda haqq yol və nur vardır. (Allaha) təslim olan peyğəmbərlər yəhudilər arasında onunla, din alimləri və fəqihlər isə kitabdan qorunub saxlanılanlarla (Tövratdan ələ gəlib çatan ayələrlə) hökm edərdilər… ( Maidə surəsi, 44 )
 
     
Üç dinin mənsubları arasında daimi sülhün yaranması xurafatın aradan qaldırılması ilə mümkündür. Bunun üçün haqq dinlərə, din əxlaqına, dindarlara və Qurana ehtiyac var. Torpaq və ya ideologiyaya görə baş verən qarşıdurmalar həmişə böyüyüb dəhşətli vəziyyətə gəlib çıxır. Bunun qarşısını almaq, əlbəttə ki, mümkündür. Bunun üçün bütün müsəlmanlar Qurana əsaslanan maarifləndirmə fəaliyyətinə başlamalıdırlar. Bu zaman dinlərin sülh şəraitində yaşamağı tələb etdiyini vurğulamaq vacibdir. Belə bir maarifləndirmə xurafatın səbəb olduğu düşmənçiliyi aradan qaldıracaq, Quranla maariflənən insanlar isə başqa bir dinə düşmənçilik etmək və ya müharibə aparmaq üçün əsas tapmayacaqlar.


Adnan Oktarın “New Straits Times”da yayımlanan məqaləsi:
https://www.nst.com.my/opinion/columnists/2017/09/275259/equal-treatment-three-religions-can-co-exist-peacefully-again

 

]]>
http://adnanoktar.az/az/Məqalələr/259511/hər-uc-dinin-mənsublari-yenidənhttp://adnanoktar.az/az/Məqalələr/259511/hər-uc-dinin-mənsublari-yenidənhttp://imgaws1.fmanager.net/Image/objects/6-makaleler/new_straits_times_adnan_oktar_three_religions_can_co_exist_peacefully_again2.jpgSun, 15 Oct 2017 22:13:29 +0300
Afrika fəlakətlərlə xatırlanmağa layiq deyil

Nəhəng qitə olan Afrikanın səhralarından meşələrinə qədər zəngin təbiəti var. Dünyanın heç bir yerində görə bilməyəcəyiniz canlılar, müxtəlif növ meyvələr, zəngin yeraltı ehtiyatlar və bərəkət qaynağı olan böyük çaylar hamısı bu qitədədir. 


Buna baxmayaraq (təbiətlə bağlı bəzi sənədli filmləri çıxmaq şərtilə), Afrika həmişə fəlakət xəbərləri ilə dünya gündəminə gəlir. Bu “qara qitə”nin adı ancaq terror aktları, çevrilişlər, insan hüquqlarının pozulması, qaçqınlar, təbii fəlakətlər və aclıqla bağlı xəbərlərdə hallanır. 
Həmin xəbərlərin birində Çad gölü bölgəsində 800 min uşağın normal qidalanmadığı bildirilir. Xəbərdə verilən məlumatlara əsasən, Çad gölü bölgəsində 5 yaşından aşağı təqribən 800 min uşaq normal qidalanmır. Bunlardan 450 mini Nigeriyada, 247 mini Nigerdə, 63 mini Kamerunda, 22 mini isə Çadda yaşayır. 


Bölgədəki geniş ərazilərə hələ də humanitar yardım çatdırıla bilmir. 2017-ci ildə bu böhranın həlli üçün lazım olan 2,2 milyard dolların 57%-i hələ də ehtiyac sahiblərinə çatdırılmayıb. Bölgədəki ölkələr quraqlıq və aclıqla yanaşı, Boko Haram kimi terror təşkilatlarının hücumlarına qarşı da mübarizə aparırlar.  


Başqa bir xəbərdə isə maaşlarının vaxtında ödənilməməsi, ağır iş şəraiti və səhiyyə sektoruna pul ayrılmaması ilə əlaqədar Nigeriyada həkimlərin tətilə çıxmaq qərarına gəldikləri bildirilir. 


Dünya gündəmində heç vaxt yer almayan xəbərlər də var. Məsələn, təxminən 12 milyon əhalisi olan Cənubi Sudanda 4 milyon insan vətəndaş müharibəsi nəticəsində evlərini tərk etmək məcburiyyətində qalıb. Qaçqınların yarıdan çoxu uşaqlardır. Bölgədə gedən döyüşlərə görə qida çatışmazlığı və yoluxucu xəstəliklər get-gedə daha da çox yayılır. BMT-nin Humanitar Məsələlər üzrə Əlaqələndirmə İdarəsi (OCHA) ötən ay yayımladığı humanitar yardım bülletenində malyariya xəstəliyinin fevral ayından etibarən 4 mindən çox insanın ölümünə səbəb olduğunu açıqladı. 


Əslində bir çox ölkə və beynəlxalq qurum Afrikada baş verən fəlakətlərin qarşısını almaq üçün çalışır. Lakin yaşananlara nəzər saldıqda açıq-aydın görürük ki, bu yardımlar problemləri həll etmək üçün yetərli deyil. Belə bir məqamda problemlərin həll edilə bilməməsinin səbəblərini iki əsas qrupa ayırmaq olar. Birincisi, Afrikadakı prosesləri izləyən hər kəsin fərqində olduğu kimi, yardımların mahiyyəti ilə bağlı səbəblərdir. Əhalinin böyük əksəriyyəti edilən yardımların miqdarının, çatdırıldığı yerlərin və bölgüsünün yetərli olmadığından şikayət edir.  Məsələn, kənd təsərrüfatı ilə məşğul olmağın mümkün olmadığı bir bölgədə insanlarının məskunlaşmasının artması və bu insanların sayına uyğun yardımın göstərilməməsi tez-tez rast gəlinən haldır. 


Məsələn, Somalidə aclıq probleminin yaranmasının əsas səbəbi su qıtlığı və vətəndaş müharibəsidir. Lakin ölkənin yeraltı ehtiyatlarında yerin üstündəkindən demək olar ki, 100 dəfə çox su potensialı var. Somali sanki yeraltı çaylar ölkəsidir. Burada su quyuları qazmaqla kənd təsərrüfatı ilə məşğul olmaq mümkündür. Bunun üçün isə bölgədə qazıntı təchizatları təmin edilməli və kənd təsərrüfatı yaxşı planlaşdırılmalıdır. Türkiyə artıq Somalidə bu istiqamətdə iş aparır. 


BMT-nin himayəsi, Afrika Birliyinin də dəstəyi ilə yaradılan, vahid mərkəzdən idarə edilən yardım təşkilatları ilə bu problemi aradan qaldırmaq mümkündür. Bu cür geniş miqyaslı sistem yardımların siyasi mahiyyətli olmasının da qarşısını ala bilər. Belə ki, iki lider, iki etnik qrup, ya da iki fərqli dinin mənsubları arasında qarşıdurma baş verdiyi zaman qərb ölkələri adətən özlərinə yaxın gördüklərinə yardım etməyi üstün tuturlar. Bunun qarşısını almaq üçün bütün yardımlar bir yerdə cəmlənməli, ehtiyacların davamlı olaraq ödənilməsinə xidmət etməli və bölgələrdə təmsilçiləri, nəzarətçiləri olan vahid mərkəzdən idarə edilməlidir. 


Xarici təşkilatlar və ya dövlətlər bölgəyə yardım vəzifəsini davam etdirə bilməlidirlər, lakin bu yardımlara nəzarət  və yoxlama məsələləri gələcəkdə qurulan, mərkəzdən idarə olunan və heç bir quruma tabeçiliyi olmayan təşkilatlara həvalə edilməlidir. Belə bir təşkilatın BMT üzvləri tərəfindən yoxlanıla bilməsi yardımların tərəfsizliyini təmin edə bilər. Humanitar yardım təşkilatlarında müxtəlif siyasi ünsürlərin veto hüququ kimi əlavə imtiyazlarının olmaması vacibdir. Bu təmin edildiyi təqdirdə, maneələrin və ya siyasi sui-istifadə hallarının baş vermə ehtimalı daha az olacaq. 


Şübhəsiz ki, Afrikadakı fəlakətlərin heç də hamısı təbii fəlakətlər deyil. Bir çoxunun mənbəyi yerli qarşıdurmalardır. Məsələn, Cənubi Sudanda qaçqınların aclıqdan əziyyət çəkməsi və xəstəliklərlə boğuşmasının səbəbi əslində quraqlıqla əlaqədar deyil. 


Ümumdünya Ərzaq Proqramı Əlaqələndiricisi Coys Luma (Joyce Luma) “bu qıtlığın qaynağının insan olduğunu” açıq şəkildə dilə gətirənlərdən biridir. Bölgədəki əhalinin demək olar ki, hamısı fermerdir və burada cərəyan edən qarşıdurmalar səbəbindən fermerlər ölkəni tərk etmək məcburiyyətində qalırlar. Bu zaman insanlar tapa bildikləri bitkilər və tuta bildikləri balıqlarla aylarla yaşamağa çalışırlar. 


Bu insanlar BMT tərəfindən təhlükəsizliyin təmin olunan bölgələrdə məskunlaşdırıla, balıqçılıq və ya heyvandarlıqla məşğul olmaları üçün lazımi şəkildə təchiz edilə bilərlər. Bölgədə hal-hazırda qoyunlara və keçilərə peyvənd etməklə ev heyvanı ölümlərinin qarşısının alınması üzrə layihənin həyata keçirilməsi davam etdirilir. Lakin hansı yardım edilirsə edilsin, sülh və təhlükəsizliyin olmadığı bir yerdə yardımlar yetərli olmayacaq. 


Afrikadakı insanlıq faciəsinin əsl səbəbinin burada öz mənfəətlərini güdən müxtəlif dairələrin güc və təbii sərvət əldə etmə cəhdi olduğunu unutmamalıyıq. Bu mənfəət ehtirasının qarşısı alındığı təqdirdə Afrika yardıma möhtac ölkə olmaqdan qurtulub dünyanın bir nömrəli humanitar yardım mərkəzinə çevriləcək. Bunun həyata keçməsi üçün mənfəət güdən dairələrə qarşı yaxşı insanlar ittifaq etməlidirlər. Mənfəətpərəstlərin məzlum insanları istismar etmə ehtirasını ancaq bu yolla dayandırmaq olar.


Adnan Oktarın “American Herald Tribune”də (Amerika) yayımlanan məqaləsi:
https://ahtribune.com/world/africa/1934-unlocking-africa-potential.html

 

]]>
http://adnanoktar.az/az/Məqalələr/259510/afrika-fəlakətlərlə-xatirlanmaga-layiq-deyilhttp://adnanoktar.az/az/Məqalələr/259510/afrika-fəlakətlərlə-xatirlanmaga-layiq-deyilhttp://imgaws1.fmanager.net/Image/objects/6-makaleler/american_herald_tribune_adnan_oktar_unlocking_africas_potential_2.jpgSun, 15 Oct 2017 22:10:42 +0300
Hindistan – Pakistan əlaqələrində sülhə gedən yol

Bernard Luis (Bernard Lewis) 1992-ci ildə “Balkanisations of Middle East” tezisini irəli sürdüyü zaman1, XX əsrdə dünyanı yönləndirmiş bu cərəyanın yeni əsrdə də təsirli olacağını qabaqcadan güman edirdi. Ötən əsrdə radikal milliyyətçi cərəyanların ölkələri, millətləri, bölgələri böldüyü bir dövr olaraq tarixə düşdü. Hər bir insanın öz millətini sevməsi və qorumaq istəməsi təbiidir, lakin başqa bir xalqa yaşamaq haqqı tanımayan, onu əzərək güclənməyi əsas götürən radikal milliyyətçilik dünyaya çox əzablar verdi. Orta Avropa bir çox kiçik dövlətlərə bölündü, Balkan yarımadasında yeni sərhədlər yarandı, Ərəbistan yarımadasının xəritəsi dəyişdi, Sovet İttifaqı onlarla yeni dövlətlərə bölündü. Afrika, Cənubi Amerika, Uzaq Şərqi Asiya da bu yeni dünya xəritəsindən payını aldı. Əsrin əvvəlində dünyada 77 ölkə var idisə, əsrin sonunda bu rəqəm 200-ə çatdı.2


Bu bölünmələrin böyük hissəsi qanlı dövrü əhatə edir. 500 il boyunca birlikdə yaşayan Balkan xalqları bir-birinə düşmən oldu. Milyonlarla günahsız insan həyatını itirdi, əksəriyyəti isə yerini-yurdunu tərk etmək məcburiyyətində qaldı. Orta Avropa bölündüyü zaman II Dünya Müharibəsinin əsası qoyuldu. Asiyada, Afrikada bölünmələr nəticəsində vətəndaş müharibələri, yerli qarşıdurmalar əskik olmadı. Bu döyüş bölgələrinin bir çoxunda müharibə lordları hakim oldu. Kütləvi qətliamlar və soyqırımlar bir-birini izlədi. Separatizm milyonlarla insanın canını aldı. 


Dünyanın siyasi xəritəsinin bu qədər çox dəyişməsi bir çox problemin yaranmasına gətirib çıxardı. Əvvəlcə, uzun müddət birlikdə yaşayan qardaş xalqlar arasına on illərlə davam edən nifrət toxumları əkildi. Bu bölünmələrin ardınca isə böyük  köçlər başladı, milyonlarla qadın, uşaq, yaşlı öz yurdlarını tərk etdi. Başqa bir mühüm məsələ isə heç cür həll edilə bilməyən sərhəd münaqişələri oldu. Tarixi, coğrafi və ya sosial keçmişi olmayan süni sərhədlər bəzən ölkələri müharibəyə sürükləyən konflikt mövzuları oldu. 


Hindistan yarımadasında da dünyanın bir çox regionunda baş verənlərin oxşarı oldu. Hazırda münaqişə ocağı kimi bilinən Benqal bölgəsi 300 il bundan əvvəl dünyanın ən zəngin regionlarından biri idi. 90 milyard ABŞ dolları həcmində iqtisadi dövriyyəsi, 150 milyon əhalisi var idi. Bu rəqəmlər dünya üzrə ümumi milli məhsulun 20%-i və əhalinin 25-%-i demək idi. Tac Mahal kimi zənginlik simvolu olan bir çox memarlıq abidəsini ehtiva edən mədəniyyət anlayışı hakim idi.  Babur imperiyası bölgəyə əmin-amanlıq, sülh və zənginlik gətirmişdi.3


XVIII əsrdə imperiya kiçik dövlətlərə bölünərək parçalandı. Bir əsr bundan əvvəl bölgəyə ticarət məqsədilə gələn ingilislər burada müstəmləkə rejimi quraraq Hindistan yarımadasının sahibinə çevrildilər. Bölgə 200 il ərzində İngiltərə müstəmləkəsi oldu. Bölgənin yerli xalqı ikinci kateqoriya insan olaraq, hətta çox vaxt “mədəniləşməmiş primitiv varlıqlar” olaraq görüldü və ağlasığmaz əziyyətlərə məruz qaldı. Bu müddət ərzində yüz minlərlə hindli İngiltərə imperiyasının işğalçı müharibələrində həyatını itirdi. Yaşanan dörd böyük planlaşdırılmış qıtlıqda milyonlarla günahsız insan acından öldü. Regiondakı böyük mədəniyyətin bütün ehtiyatları müstəmləkəçilərin əlinə keçdi. 


II Dünya Müharibəsindən sonra bu böyük yarımadada daha bir bölünmə baş verdi. Ölkə müsəlmanların daha çox yaşadığı Pakistan, hinduların isə yaşadığı Hindistan olmaqla iki hissəyə  bölündü. XX əsrdəki hər parçalanma kimi Hindistanın bölünməsi də qanlı oldu. Bir milyondan çox insan həyatını itirdi. 15 milyon insan qarşılıqlı şəkildə köç etdi. Müstəqillikdən sonra ölkələr arasında üç böyük müharibə baş verdi. O dövrün İngiltərəsinin işğal etdiyi hər bölgədə olduğu kimi, bu bölgədə də qan töküldü. Həmin dövrdə Pakistandakı vətəndaş müharibəsi zamanı 3 milyon mülki şəxs həyatını itirdi. Şərqi Pakistan Banqladeş adı ilə ölkənin qərbindən ayrıldı. 


İmperialist güclər arxalarında hər zaman sonu gəlməyən münaqişə zonaları qoyub getdilər. Bu münaqişə zonaları fiziki olaraq çəkildikləri bölgələri bir növ nəzarət altında saxlama vasitəsi idi. Şimaldakı Kəşmir bölgəsində anlaşmazlıqlar bu gün hələ də davam edir. Əhalisinin əksəriyyəti müsəlman olan bu bölgə bölünmə zamanı hindulara verilmişdi. Belə bir qərarın nəticəsinin ağır və şiddətli olacağı bəlli idi. Hindistan və Pakistan Kəşmir uğrunda 1947, 1965 və 1999-cu illərdə müharibə apardılar. Döyüşləri asanlıqla dayandıra biləcək referendumun keçirilməsi isə heç cür mümkün olmadı. Bölgə bu gün şimal qonşusu Çinin də müdaxiləsi ilə defakto olaraq sanki üç yerə bölünüb. 1980-ci illərin sonunda yeni müharibə şəraiti yarandı və bu anlaşmazlıqlar nəticəsində 70 min mülki şəxs həyatını itirdi, 8 mini isə itkin düşdü. İtkin düşənlərin hər gün yenisi ortaya çıxan kütləvi məzarlıqlarda basdırıldıqları güman edilir. 


Bu böyüklükdə şiddətin özlüyündən yaranması mümkün deyil. Müharibə şəraiti ölkələrin bölünməsini planlaşdıranların ən mühüm strategiyasıdır. Bunun sayəsində qapı arxasından idarəçiliyi öz əllərində tuta bilir, silah satır, ölkələrin iqtisadiyyatına nəzarət edirlər. Ən vacibi isə ölkədən öz planlarına uyğun istifadə etməyi davam etdirirlər. Bundan isə hər zaman olduğu kimi, günahsız xalq zərər çəkir. Ölkələrin enerji ehtiyatları bitib tikənməyən müharibələrdə tələf edilir. Şiddət bölgəni əsla tərk etmir. 


Başda Kəşmir olmaqla bütün bölgəyə sülhün gəlməsi üçün mənfəətə əsaslanan ənənəvi siyasət anlayışı əvəzinə ağıllı, məqsədəuyğun və bütün xalqların birinci kateqoriya insan qəbul edildiyi mədəniyyət qurulmalıdır. Kəşmir məsələsinə gəldikdə isə Pakistanın daxil olmadığı bir sistem düşünmək həqiqətə uyğun deyil. Pakistan Hindistandan fərqli olaraq müsəlman dünyası kimi böyük bir ailənin tərkib hissəsidir və müsəlman Kəşmirin də mənəvi qoruyucusudur. Hindistan isə İslam aləminin dost və qardaş gördüyü ölkələrdən biridir. Hindistanın iqtisadi və siyasi maraqları müsəlman dünyası ilə dost olmasına bağlıdır. Dünyanın harası olursa olsun, hərbi güc nümayişi hansısa tərəfin qazanc əldə etdiyi mübarizə deyil. Ancaq daha çox qan tökülməsinə gətirib çıxarır. Əsası dostluq üzərində qurulan ittifaqlar ölkələri güclü edir, xalqları rifah içində yaşadır. Belə bir ittifaq heç bir silahın təmin edə bilməyəcəyi çəkindirici gücə sahibdir. Pakistanın və Hindistanın da ehtiyacı daha çox silah deyil, yeni müttəfiqlərdir. Bəşəriyyəti bölgəyə müharibənin deyil,  sülhün hakim olması xilas edəcək. 

https://sputniknews.com/politics/201508141025761718-west-middle-east-new-map/
https://en.wikipedia.org/wiki/Lists_of_sovereign_states_by_year
https://en.wikipedia.org/wiki/Mughal_Empire
http://www.bbc.co.uk/history/british/empire_seapower/east_india_01.shtml
http://www.telegraph.co.uk/news/2017/08/15/indian-independence-day-everything-need-know-partition-india/
http://www.bbc.com/news/world-south-asia-16069078
http://www.aljazeera.com/indepth/features/2017/03/mirza-waheed-violence-kashmir-conflict-170329051029132.html


Adnan Oktarın “Kashmir Reader” & “Riyadh Vision”da yayımlanan məqaləsi 


http://kashmirreader.com/2017/09/23/road-peace-old-conflict/
http://www.riyadhvision.com.sa/2017/09/25/road-to-peace-in-the-old-conflict/

http://www.harunyahya.org/tr/Eser-Tipi/258068/Hindistan-Pakistan-ili%C5%9Fkilerinde-Bar%C4%B1%C5%9Fa-giden-yol
 

]]>
http://adnanoktar.az/az/Məqalələr/259507/hindistan-–-pakistan-əlaqələrində-sulhəhttp://adnanoktar.az/az/Məqalələr/259507/hindistan-–-pakistan-əlaqələrində-sulhəhttp://imgaws1.fmanager.net/Image/objects/6-makaleler/kashmir_reader_adnan_oktar_road_to_peace_in_the_old_conflict2.jpgSun, 15 Oct 2017 21:44:18 +0300
Radikalizmin zəncirlərindən xilas olmaq istəyən əfqanıstanlı qadınlara sosial media dəstəyi

Əfqanıstanda bir qrup gənc və cəsur qadın bu ilin iyul ayında ölkədə öz adları ilə çağrılmalarına mane olan qanun və adətlərə etiraz etmək məqsədilə sosial mediada genişmiqyaslı kampaniyaya başladılar. Əfqanıstanda hələ də rəsmi olaraq qüvvədə olan bu utanca qarşı təşkil olunan kampaniyanın adı "whereismyname"dir. Kampaniya qadınları ikinci dərəcəli insan kimi qəbul edən və İslam dünyasına hakim olan ənənəvi radikal düşüncəni fərqli yöndən yenidən nümayiş etdirdi.
 
Diskriminasiyaya məruz qalmış və adları ictimai həyatın hər sahəsindən silinən qadınlar ancaq “filankəsin qızı”, “filankəsin arvadı, anası və ya bacısı” kimi yaxın kişi qohumlarının adları ilə çağırılırlar. Kişilər cəmiyyət içində arvadlarını “uşaqların anası”, “ailə üzvüm”, “zəifim” kimi dolayı və təhqiredici ifadələrlə çağırırlar.

Bəzi əfqanıstanlı kişilər isə daha da irəli gedərək bu ənənəni qadınları təhqiretmə səviyyəsinə çatdırıblar. Bu insanlar xurafatçıların tipik xüsusiyyəti olan bəsit xarakterlərini çirkin üslubları ilə örtməyə çalışaraq arvadlarına “keçim”, “toyuğum” kimi təhqiramiz ləqəblərlə xitab edirlər.
 
Rəsmi sənədlərdə, toy dəvətnamələrində, hətta qəbir daşlarında belə qadınların əsl adlarının istifadə edilməsi qadağandır. Ailə mühitindən kənarda  qadınları öz adları ilə çağırmaq uyğunsuz, hətta təhqiramiz qəbul edilir. Əfqanıstanlı qadınlar həyatlarının hər sahəsində (təhsil, evlilik və s.) ailədəki kişilərin “sərəncamına” verilib.

Əfqanıstandakı bütün bu mənfi hallara baxmayaraq, bu məzlum insanları sanki kişilərin köləsi halına gətirmək istəyən xurafatçı ənənələrə meydan oxuyan qadınlar da var. Kampaniyanın iştirakçılarından siyasi elmlər fakültəsinin tələbəsi 26 yaşlı Tahmina Arian: "Vəziyyətin dəyişdiyini görmək istəyirəm. XXI əsrdə hələ də orta əsrlərdəki kimi bir həyatın yaşandığını görməkdən yorulmuşam. Bu çətin və əzabvericidir. Mən nəsə etməsəm, bacım nəsə etməsə, kim edəcək? Artıq bir yerdən başlamaq lazımdır və biz əlimizdən gələni edirik"– deyə bildirir.

Jurnalistlər, yazıçılar, incəsənət xadimləri başda olmaqla dünyanın hər yerindən minlərlə insan “Facebook” və “Twitter” şəbəkələri üzərindən bu kampaniyaya dəstək olaraq qadınların öz şəxsiyyətlərinə və adlarına sahib olmağın onların ən təbii hüquqları olduğunu müdafiə edirlər.
 
“Whereismyname” kampaniyasında nəzərə çarpan “tweet”lərdən bəziləri isə belədir:
 
Arezoo Heidary: "Məni öz adımla çağırmaq ayıb deyil. Bu, mənim ən əsas hüququmdur. İnsanlığa hörmət edin".
 
Isabelle Kersimon: "Cəmiyyət içində bizi “qarasaçlılar”, “zəiflər” deyə çağırırlar... Dəhşətlidir".

Ofelia Cazacu: "Qadınlara hüquqları, hüquqlara malik olmağın əhəmiyyəti öyrədilməli, amma əvvəlcə, kim olduqlarını bilmək öyrədilməlidir".
 
Knut Thomsen: "Əfqanıstandakı və digər patriarxal ölkələrdəki qadınları dəstəkləmək, həm də gələcəkdəki sabitliyin açarıdır".
 
Orenda Magazine: “Whereismyname” qadınların adlarını yox etmək üçün uzun müddətdir ki, tətbiq olunan əfqan ənənəsini dəyişməyi qarşısına məqsəd qoyur".

Naşir Ənsari də paylaşımında, "Qadınların adlarını gizlətməyin İslamla heç bir əlaqəsi yoxdur. Əgər elədirsə, niyə peyğəmbərlərin həyat yoldaşlarının adlarını hamımız bilirik" deyə bildirir.
 
Bu cür yüzlərlə “tweet” paylaşılır və hər gün yeniləri əlavə olunur.
 
Göründüyü kimi, “whereismyname” kampaniyasında Əfqanıstan və oxşar ənənəvi ortodoks İslam anlayışının hakim olduğu regionlarda qadının hər şeydən əvvəl öz şəxsiyyəti, öz adı ilə çağrılması kimi ən əsas hüquqları geri tələb edilir. 

“Tweet”lərdən də aydın olduğu kimi, kampaniya qadınların əllərindən alınmış bütün digər insan hüquqlarının da yenidən əldə edilməsi üçün atılmış ilk cəsarətli və səmimi addımdır.

Kampaniya mühüm bir həqiqəti ortaya çıxarır: Qadınlara qarşı bu diskriminasiya və alçaldıcı münasibət güman edilənin əksinə, İslam və Quranla heç bir əlaqəsi yoxdur. Bu, çox qədim əfqan qəbilə ənənəsinə əsaslanır və qadının qəbilə mədəniyyətində ikinci dərəcəli və dəyərsiz hesab edildiyini göstərir. Qadın əleyhdarı hər cür mürtəce və məhdudlaşdırıcı ənənə kimi bu azğınlıq da radikallar tərəfindən İslam adından ortaya atılıb. Əfqanıstanlı qadınların əvvəllər sahib olduqları bu əsas hüquq Taliban rəhbərliyinin hakimiyyətə gəlməsi ilə birlikdə əllərindən alındı. Başqa sözlə, Əfqanıstan qəbilə dövrü adətlərinə yenidən geri qayıtmış oldu.

Halbuki 1919-cu ildə İngiltərənin əsarətindən xilas olaraq müstəqilliyini elan edən Əfqanıstanda qadınlar çox müasir, azad və rahat yaşayırdılar. Gündəlik həyatlarında, geyim, hərəkət və davranışlarında çox sərbəst idilər.
 
Əfqanıstanın paytaxtı Kabildə doğulmuş ABŞ-da San-Xose Universitetinin mühəndislik üzrə professoru Mohammad Humayon Qayoumi, "Bir zamanlar Əfqanıstan" adlı fotoşəkilli esse janrlı kitabında bu dövrü, "50 il əvvəl əfqan qadınları tibb sahəsində karyera qururdular. Qadınlar və kişilər Kabildəki kinozallarda və universitet şəhərciklərində birlikdə idilər..."– sözləri ilə təsvir edir.

Taliban rejiminin 1996-cı ildə mərkəzi hökumətin zəifləməsini fürsət bilərək hakimiyyətə gəlməsi ilə qadınlar üçün  dəhşətli təzyiq, şiddət və zülm dövrü başladı. Qadınlara özlərinə qulluq etmək, gülmək, əylənmək, məktəbə getmək, işləmək, fikirlərini sərbəst ifadə etmək, ərlərindən icazəsiz və yanlarında kişi qohumları olmadan küçəyə çıxmaq qadağan olundu. Qadınlar evlərində sanki azadlıqdan məhrum edilərək məhkum həyatı yaşayırlar. Bu amansız qaydalara əməl etməyən qadınlar isə meydanlarda döyülür, qamçılanır, daşlanaraq öldürülürdülər.
2001-ci ildə Taliban rejiminin dağılması ilə birlikdə qadınlar təhsil almaq, işləmək, səsvermə kimi bəzi hüquqlarını əldə etsələr də, Taliban rejiminin mürtəce adət və qanunlarının böyük hissəsi yeni hökümətlər tərəfindən də davam etdirilir.

Qadınların ən təbii insan hüquqlarını geri qazanmaları, müasir ölkə standartlarında həyat və statusa malik olmalarının qarşısındakı ən böyük əngəl ölkə rəhbərliyindəki radikallardır. 
 
Qadın hüquqları sahəsindəki fəaliyyətləri ilə tanınan Əfqanıstan millət vəkili Şahgül Rəzai də "parlamentdə qadınlar üçün atılacaq bu addımlara qarşı olan bəzi radikal qüvvələr var" ifadələri ilə bu maneəyə diqqət çəkir.

Allahın yaratdığı böyük nemət olan qadına edilən bu zülm və nankorluq müsəlman aləminin problemlər içində olmasının, dirçəlib möhkəmlənə bilməməsinin ən böyük səbəblərindəndir. Rahatlıq içində yaşaya bilməyən ölkələrin adətən qadınlara təzyiq edən ölkələr olması çox diqqətçəkicidir. Qadınların hüquqlarını və nüfuzlarını geri qazanmaları müsəlman cəmiyyətlərin bu azğın ənənəvi din anlayışını tərk edərək İslamın yeganə və əsl mənbəyi olan Qurana qayıtmaları ilə mümkün olacaqdır.
 
Çünki Allah Quranda təqva mövzusunda qadınla kişi arasında heç bir fərq olmadığını, qadın və kişinin saleh əməllərlə bağlı bərabər məsuliyyət daşıdıqlarını bildirir. Hətta verilən dəyər baxımından Quranda qadın kişidən daha üstündür.

Səba hökmdarı nümunəsində gördüyümüz kimi, qadın dövlət idarəçiliyində iştirak edə bilər. Quranda hz. İsanın (əs) anası hz. Məryəm cəsarəti, çətinlik anında göstərdiyi qətiyyət və gözəl əxlaqı ilə təriflənir. Peyğəmbərimiz (səv) dövründə qadınlar sosial həyatın bütün sahələrində kişilərlə birlikdə idilər. Peyğəmbərimizin (səv) xanımı hz. Xədicə regionda tanınmış və hörmətli iş qadını idi. Bütün bunlar göstərir ki, İslamda qadın sosial həyatda aktiv rol oynaya, müxtəlif peşələrə yiyələnə və həyatın hər sahəsində özünə yer tapa bilər.

Beləliklə, qadınlar əhatə olunduqları əsarət zəncirlərindən ancaq onlara həqiqi dəyərlərini, etibarlarını və nüfuzlarını qazandıran, bütün insan hüquq və azadlıqlarını onlara verən Quran sayəsində xilas ola bilərlər. Bu isə bütün İslam dünyasının Quranla hərtərəfli maarifləndirilməsi ilə mümkündür.
 
Qadınların hüquqlarını geri qazanmalarında gözəl vasitə olmasını arzuladığımız “whereismyname” kampaniyasında bu mühüm məsələnin vurğulanmasının kampaniyanın hədəf və məqsədinə çox mühüm töhfə verəcəyinə inanırıq.


Adnan Oktarın “Egyptian Streets”də yayımlanan məqaləsi:
https://egyptianstreets.com/2017/09/23/social-media-campaign-to-help-afghan-women-break-free-from-the-chains-of-radicalism/

]]>
http://adnanoktar.az/az/Məqalələr/259250/radikalizmin-zəncirlərindən-xilas-olmaq-istəyənhttp://adnanoktar.az/az/Məqalələr/259250/radikalizmin-zəncirlərindən-xilas-olmaq-istəyənhttp://imgaws1.fmanager.net/Image/objects/6-makaleler/egyptian_streets_adnan_oktar_social_media_campaign_to_help_Afghan_women_break_free_from_the_chains_of_radicalism2.jpgTue, 10 Oct 2017 21:23:17 +0300
Fəlakətlər bəzən maarifləndirici ola bilər 

Daim inkişaf edən elm və texnologiya bəşəriyyətə böyük imkanlar təqdim edir. Böyük dağların içindən sürət qatarları keçir, dənizin altında bir qitədən digərinə aparan tunellər açılır. Bir əsr əvvəl bunların bir çoxunu təsəvvür etmək belə çətin idi.
 
Ancaq bu bir həqiqətdir ki, inkişaf etmiş texnoloji imkanlara baxmayaraq, təbiətdə baş verən fəlakətlər qarşısında bəşəriyyət acizdir.
 
Avqustun sonunda Amerikada meydana gələn Harvey qasırğası böyük dağıntılara səbəb oldu. 50 illik yağış rekordu nəqliyyat, səhiyyə, qidalanma, kanalizasiya kimi bir çox infrastrukturu yararsız hala saldı. İnsanların bir qismi bölgəni tərk edərək xilas olmağa çalışdı. Ondan dərhal sonra gələn İrma qasırğası isə tarixdə "qeydə alınan ən güclü Atlantik okeanı qasırğası" kimi ABŞ-ın Florida ştatında meydana gəldi.

Fəlakətlər, şübhəsiz ki, dağıdıcıdır. Ancaq fəlakətlərin baş verdiyi bölgələr bütün çətinliklərə baxmayaraq, fədakarlığı gözəl yaşayan bölgələrdir. Məsələn, Harvey qasırğası siyasətdə, mediada və ya sosial həyatda asanlıqla əldə edilməsi mümkün olmayan dəyərlərin böyük fəlakətlər zamanı Amerika xalqı tərəfindən asanlıqla əldə edildiyini göstərdi. Amerika xalqı bu böyük dağıntı zamanı yardımlaşmanın gözəlliyini bütün dünyaya xatırlatdı.
 
Qasırğadan sonra bir çox amerikalı imkanları daxilində təbii fəlakətdən zərər görən insanlara yardım etdi. Bəziləri qayıqlarına minərək sel sularında qalan insanları xilas etmək üçün öz canlarını təhlükəyə atdı, bəziləri isə xilasetmə tədbiri olaraq zəncirvari düzülən insanların sıralarına qoşuldu. Bu insanlar selin yaratdığı su yığınlarının ortasında avtomobillərində köməksiz vəziyyətdə qalanları daha təhlükəsiz yerlərə çatdırdılar.

Uşaqlar onları aparmaq üçün gələn yük maşınlarına zəncirvari düzülən insanlardan yapışaraq minə bildilər. Hyustonda SWAT üzvünün bir ananı qucağındakı körpəsi ilə birlikdə suyun içində qollarında daşıması hələ də yaddaşlardadır.
 
Təkcə xilasetmə əməliyyatlarında şəxsən iştirak edənləri deyil, 911 xidmətində yardım zənglərini cavablandıran operatorları, zərərçəkmiş insanlara yemək aparan fast-food işçilərini, mağazasını fəlakətdən ziyan çəkənlər üçün sığınacaqlara çevirənləri və ianə kampaniyalarına dəstək olanları da unutmamaq lazımdır. Onlar da ən az digərləri qədər qəhrəmanlıq göstərdilər.

Burada deyilənlər Hollivud filminin səhnələri deyil. Hamısı şəkil və videoları ilə mətbuat və internetdə öz əksini tapmış real hadisələrdir. Qəhrəmanları bəlkə Marvel, ya da Disneyinki qədər məşhur deyillər. Hətta bəzilərinin adları heç vaxt bilinməyəcək. Amma bu insanlar heç vaxt unudulmayacaq bir şey etdilər. Dünyaya qəlblərindəki cəsarət, xeyirxahlıq və fədakarlıq kimi duyğulara nə qədər çox ehtiyac olduğunu xatırlatdılar.

Bu yardımlaşma zamanı ağ, qara, respublikaçı, demokrat ayrı-seçkiliyi yox idi. Bir çox yerdə katoliklər protestantlara, protestantlar musəvilərə, musəvilər müsəlmanlara yardım əlini uzatdı. Müsəlman qrupların uzatdığı yardım əli isə bu fəlakətdən sonra önə çıxdı. [i] Bir çox müsəlman qrup qasırğadan əziyyət çəkən xristian və musəvilərə kater, ərzaq və digər yardım ləvazimatları ilə dəstək oldu. Hyustondakı bir məscid texaslılara sığınacaq verdi. Məscid camaatı qasırğada zərər çəkən insanlara daha çox yer vermək məqsədilə namazlarını avtomobil dayanacağında qıldılar. [ii] Heç kim kömək etmək üçün bir-birindən inancını və ya siyasi fikrini soruşmadı.

Halbuki hələ bir neçə ay bundan əvvəl müxtəlif siyasi məsələləri bəhanə edərək küçələrdə zorakılıq aktları həyata keçirən qruplar dünyaya fərqli  mənzərə nümayiş etdirirdi. Bu mənzərəyə görə Amerikada ayrılıq və qütbləşmə o qədər artmışdı ki, dünya mediası bunu, "Amerika daxili qarşıdurmaya sürüklənir" başlıqları ilə verirdi. Ancaq Harvey qasırğası ilə gələn birlik və bərabərlik görüntülərindən sonra zehinlərdəki "küçələrdə bir-biriləri ilə toqquşan amerikalılar" imici böyük ölçüdə qırıldı.

Bütün dağıdıcılığına baxmayaraq, təbii fəlakətlər rəngi, dini, əqidəsi nə olursa olsun, insanlara insani dəyərlərini və hər şəraitdə birlik olduqlarını xatırladır. Ümid edirik ki, nə Amerika, nə də dünyanın hər hansı bir bölgəsi böyük dağıntılar gətirən fəlakətlərə məruz qalmaz. Ancaq bu faciəvi hadisələrin öyrətdiyi insanlıq dərsi hər zaman yadda qalmalıdır. Çətin vəziyyətlərdə bir-biri ilə birləşməyi bacara bilən insanlar bu birlik ruhunu möhkəmləndirəcək və gündəlik həyatda tətbiq edəcək güc və qabiliyyətə malikdirlər. Xüsusilə, keçmişdən həmrəylik ruhu ilə nümunə olan Amerika xalqı araqızışdırıcıların spekulyasiyalarına imkan verməməli, birlik ruhunun daim güc gətirəcəyini unutmamalıdırlar. Ümid edirik ki, bu birlik ruhu yaxın gələcəkdə bütün dünyaya sirayət edəcək.

[i] https://www.vox.com/identities/2017/9/1/16235172/muslim-groups-houston-harvey-relief-osteen-mosque
[ii] http://www.independent.co.uk/news/world/americas/texas-faith-survivors-rescue-storm-flooding-victims-a7925331.html
Adnan Oktarın “Bernama” və “The Borneo Post”da yayımlanan məqaləsi:
http://www.bernama.com/bernama/v8/fe/newsfeatures.php?id=1394524

 


 

]]>
http://adnanoktar.az/az/Məqalələr/259200/fəlakətlər-bəzən-maarifləndirici-ola-bilər http://adnanoktar.az/az/Məqalələr/259200/fəlakətlər-bəzən-maarifləndirici-ola-bilər http://imgaws1.fmanager.net/Image/objects/6-makaleler/bernama_adnan_oktar_uniting_under_difficult_conditions2.jpgSun, 08 Oct 2017 21:03:02 +0300
İnsanlığın öldüyü an: "Gündəmimizdə deyil"

Arakandakı insanlıq faciəsi ilə bağlı "gündəmimizdə deyil" deyənlərdən soruşuruq: "Bəs Arakan kimin gündəmində olmalıdır?
 
İnsanlığın məruz qaldığı tarixi fəlakətlər qarşısında dünyanın böyük hissəsində sanki "gözünü yumma", "başını fərqli istiqamətə çevirmə" refleksi əmələ gəlib. Dünya miqyasında bir çox lider, rəhbər və nümayəndə bu faciələr qarşısında biganə və laqeyd qalmağı üstün tutur. Avropa İttifaqı nümayəndələrindən Mogerini Arakandakı faciənin gündəmə gəldiyi vaxtlarda "bu məsələ gündəm mövzumuz deyil" - deyə bildirdi.

Verilən bu cavab eyni zamanda mühüm bir həqiqəti də ortaya qoyur: dövrümüzdə gündəmdə olan mövzular güclülərin maraqları və problemləridir. Zülmə məruz qalanlar zəngin deyilsə, neftləri və ya təbii sərvətləri yoxdursa, yaxud da güclülərin marağına xidmət edəcək xüsusiyyətləri yoxdursa, əsasən, öz problemləri ilə baş-başa qalırlar.
 
Müsəlmanlara qarşı törədilən qeyri-insani əməlləri heçə saymaq, önəmli görməmək bəzi dairələrdə yanlış vərdişə çevrilib. Çox kiçik xərc və səylə öhdəsindən asanlıqla gəlinəcək problemlər artmağa davam edir. Arakanda, Suriyada, Afrikada, Cənub-Şərqi Asiyada baş verən faciələr bəşəriyyətin ümumi utancı kimi hər gün gündəmə gəlir.

Bəşəriyyətin problemlərinə həll yolu gətirə biləcək beynəlxalq qurumların əksəriyyəti öz funksiyalarını yerinə yetirmir. Məsələn, BMT Arakanda baş verənləri sadəcə Təhlükəsizlik Şurasının qərarı ilə qınamaqla kifayətlənir. "Ən çox zülmə məruz qalmış xalq" kimi təsvir etdiyi arakanlı müsəlmanlara edilən zülmə, qətliamlara heç bir konkret, konstruktiv həll yolu gətirmir.
 
Məlum olduğu kimi, Myanmanın Arakan əyalətində yaşayan Rohinca müsəlmanları 40 ilə yaxındır ki, güclü təzyiq və zülmlərə məruz qalırlar. Myanma rəhbərliyi və ordusu tərəfindən daim yurdlarını tərk etməyə məcbur edilirlər. 2012-ci ildən etibarən Myanma rəhbərliyinin artırdığı təzyiq, zülm, soyqırım və deportasiya siyasəti son iki ildir etnik qətliam səviyyəsinə çatmışdır.

Yaşanan bütün bu faciələrlə bağlı beynəlxalq cəmiyyətin qınamaq və ya tərəfləri təmkinli olmağa çağırmaqdan başqa heç bir konkret həll yolu təklifi və ya müdaxiləsi olmayıb. Banqladeşdə qeyri-insani şəraitdə yaşamaq uğrunda mübarizə aparan 900.000 arakanlı qaçqının vəziyyətinə biganə yanaşılır.
 
Bu gün dünyada istehlak, əyləncə sektoru, idman dünyası kimi sahələrdə xərclənən pullar ildə yüz milyard dollarlarla ifadə edilir. Məsələn, təkcə amerikalı istehlakçıların video oyunlar üçün 2016-cı ildə xərclədikləri pul 30,4 milyard dollar, İngiltərə Premyer Liqasındakı klubların 2017-ci ilin yayında transfer xərclərinin cəmi 1,47 milyard funt-sterlinqdir. Bu rəqəmləri bütün dünya miqyasına və daha geniş zaman dilimlərinə yaysaq, ortaya çıxacaq məbləği xəyal etməyimiz belə çətindir.

Əlbəttə  ki, burada idman, əyləncə və ya lüksün yanlış olması nəzərdə tutulmur. Ancaq insan həyatına verilən dəyər də ən az bu ölçüdə olmalıdır.
 
Bir neçə nəzərəçarpan nümunə daha verək. Dünyada insanların istehlakı üçün istehsal olunan qidanın hər il üçdə biri – təqribən 1,3 milyard ton - israf olur. Yemək israfı və itkilərinin əvəzi sənaye cəmiyyətlərində ildə 680 milyard dollar, inkişaf etməkdə olan cəmiyyətlərdə isə 310 milyard dollardır. Dünyanın təkcə 2016-cı ildə silahlanmaya xərclədiyi pul 1.57 trilyon dollardır.

Halbuki bu pulların çox az hissəsi ilə yüz minlərlə arakanlının həyatlarını davam etdirməsi asanlıqla təmin edilə bilər və ya Afrikadakı milyonlarla uşağın acından ölməsinin qarşısı alına bilər. Hətta Afrika çox qısa müddətdə özü-özünü təmin edən qitə ola bilər.
 
Təəssüf ki, İslam dünyası da bu gün humanitar məsələlərdə laqeyddir. Arakanda onlarla ildir ki, işgəncə görən, yaşadıqları ərazilərdən köç etmək məcburiyyətində qalan müsəlmanlara İslam ölkələri də kifayət qədər sahib çıxmır. Halbuki Allahdan qorxan heç bir müsəlman qardaşları əzab çəkərkən, zülm görərkən, ac və səfil halda yaşamaq uğrunda mübarizə apararkən buna səssiz qalmamalı, öz maraqlarını güdməməlidir. Buna görə, Türkiyənin digər liderlərlə görüşüb məsələni müzakirə etməsi, BMT-nin iclasında Arakan zülmü ilə bağlı həll yolu axtarışı və yardım kampaniyaları çox vacibdir.

Bugünkü gün üçün mənzərə bəlkə bir az pessimist görünə bilər. Ancaq dünyadakı problemlərə diqqətlə yanaşan, ədalətsizlikdən narahat olan, ən önəmlisi də bunları düzəltmək üçün qətiyyətlə mübarizə aparan yeni nəsil yetişir. Bu, çox ümidvericidir. Səsini eşitdirmək üçün texnologiya və sosial mediadan uğurla istifadə edən bu nəsil hər gün daha da güclü hala gəlir. Bu nəhəng gücün doğru hədəflərə istiqamətləndirilməsi çox vacibdir. Kütlələr səsini ucaltdıqca rəhbərliklərin laqeydliklərini davam etdirməsi mümkün deyil.

Arakan böhranı dünyada gedən bəşəriyyət faciələrindən təkcə biridir. Suriyada, İraqda, Əfqanıstanda, Yəməndə, Liviyada, Şərqi Türküstanda, Fələstində, Somalidə, Asiya və Afrikanın bir çox bölgəsində insanlar hər gün oxşar əzablar, çətinliklər və fəlakətlərlə iç-içə yaşayır. Dənizlər, çaylar, dağlar, meşələr, çöllər qaçqınlara məzar olmağa davam edir. İnsanlar şəxsi maraq və mənafelərini deyil, vicdanlarına uyğun hərəkət etmədikcə dünyada ədalət və insanlıqdan danışmaq mümkün olmayacaq. Müsəlmanlar ayrılıq və ixtilafları tərk edib tək güc halında birləşmədikcə İslam aləmindəki zülmlər bitməz.

Buna görə dünyada özündən çox məzlumların rahatlığı, hüzuru və sevincindən xoşbəxt olan əxlaqlı, vicdanlı insanların söz sahibi olması çox önəmlidir. Məzlumların xilası ancaq belə gözəl, ağıllı, sevgi dolu, mərhəmətli insanların ölkələrin, birliklərin, beynəlxalq qurumların idarəçiliyinə keçdikdə dünyanın "GÜNDƏMİNƏ" gələ bilər.

Adnan Oktarın “American Herald Tribune”da yayımlanan məqaləsi:


https://ahtribune.com/world/asia-pacific/rohingya-genocide/1920-rohingya-refugees.html

http://www.harunyahya.org/tr/Eser-Tipi/258066/%C4%B0nsanl%C4%B1%C4%9F%C4%B1n-Bitti%C4%9Fi-An-G%C3%BCndemimizde-Yok

]]>
http://adnanoktar.az/az/Məqalələr/259199/insanligin-olduyu-an-gundəmimizdə-deyilhttp://adnanoktar.az/az/Məqalələr/259199/insanligin-olduyu-an-gundəmimizdə-deyilhttp://imgaws1.fmanager.net/Image/objects/6-makaleler/american_herald_tribune_adnan_oktar_900000_Rohingya_refugees_the_moment_when_humanitarian_spirit_failed2.jpgSun, 08 Oct 2017 20:59:32 +0300
ABŞ sanksiyalarının əsl qalibi kimdir?

Konqresdə qəbul edilən və Trampın da məcburi imzası ilə təsdiq olunan "Sanksiyalar yolu ilə Amerikanın düşmənləri ilə mübarizə" qanunu ABŞ tarixinin ən sərt sanksiyalarını özündə ehtiva edir. Rusiya, İran və Şimali Koreyaya qarşı yeni sanksiya tətbiq etmə qərarlarına üç ölkənin verdiyi reaksiyalar dünya gündəmində ön sıralarda yer aldı.

Verilən reaksiyalar içərisində dünyanın diqqəti ən çox Şimali Koreyaya yönəldi. Sanksiyalarla bağlı qanun imzalandıqdan və Trampın "atəş və qəzəblə" qarşılaşacaqlarına dair sərt ifadələrindən sonra Pxenyan rəhbərliyi Sakit okeandakı ABŞ bazasının yerləşdiyi Quam adasını raketlə vuracağını açıqladı. Hücum planlarının avqust ayının ortasında tamamlanacağını bildirən Şimali Koreya ordusunun generalı Kim Rak Gyom hücumun neçə dəfə, hansı raketlərlə, hansı koordinatlara və neçə dəqiqə ərzində olacağını da bildirdi.

İran bu yeni sanksiyaları 2015-ci ildə ABŞ-la imzaladığı nüvə müqaviləsinin pozulması kimi qəbul edir. İran prezidenti Həsən Ruhani bu cür sanksiyalar qarşısında Amerikaya İranın nüvə proqramına yenidən geri dönəcəyi ultimatumunu verdi. Ruhani parlamentdəki çıxışı zamanı bunları qeyd etdi:

"Amerika rəhbərliyinin əgər keçmişdəki təcrübələri təkrar etmək və təzyiq siyasətinə qayıtmaq niyyəti varsa, İran çox qısa zamanda, həftələr və ya aylar ərzində, hətta bəlkə də bir neçə saat ərzində proqramına geri qayıdacaq. Bu geri dönüş danışıqlar başlamamışdan əvvəlkinə nisbətən daha təkmil səviyyədə olacaq".
 
Konqresin yeni sanksiya layihəsinin birinci ünvanı Rusiya da vaxt itirmədən çox sərt mesajlar cavablar verdi. Putin sentyabrın 1-nə qədər 750 ABŞ diplomatının Rusiyanı tərk etməsini və onların sayının 455-ə qədər azaldılmasını istədi.

Rusiyanın Baş naziri Dmitri Medvedyev rəsmi Facebook səhifəsindən verdiyi açıqlamasında ABŞ-ın yeni sanksiyalarla Rusiyaya böyük iqtisadi müharibə elan etdiyini dedi. Bu mərhələdən sonra yeni ABŞ rəhbərliyi ilə münasibətləri yaxşılaşdırma ümidinin sona çatdığını bildirdi.
 
Rusiyanın 2016-cı ildə ABŞ-da keçirilən prezident seçkilərinə müdaxilə etdiyi iddiasına görə Obama dövründə Ukraynadakı hadisələrə görə qəbul edilən sanksiyalara yeniləri də əlavə olunur. Qanun Rusiyanın enerji, gəmiçilik, metal və faydalı qazıntı kimi əsas sektorlarını hədəfə alır. Sanksiyalar Rusiyadakı neft şirkətləri ilə birgə işləyən beynəlxalq firmaların da fəaliyyətini məhdudlaşdırır. 

Bəs dünyanın ən böyük, hətta yeri gəldikdə ən təhlükəli ola biləcək güclərini bu şəkildə öz üsulları ilə cəzalandırmağa çalışan Konqres bu sanksiyalardan hansı mənfəəti güdür və dünyaya necə mesaj vermək istəyir? Maraqlısı budur ki, hansı yöndən baxılırsa baxılsın, ABŞ-ın bu sanksiyalardan siyasi və iqtisadi mənada mənfəət əldə etməsi mümkün görünmür. Çünki bu siyasətlə təkcə həmin üç ölkəni deyil, xüsusilə, Rusiya ilə iqtisadi münasibətləri olan Avropa İttifaqı ölkələrini də qarşısına alır. Çünki məlum məsələdir ki, bu sanksiyalardan Rusiya ilə birgə layihələr həyata keçirən Avropa şirkətləri də zərər görəcək.

Bu layihələrin başında “Şimal axını” layihəsi gəlir. Sanksiyalara ən sərt reaksiya verən Avropa ölkələri isə bu enerjiyə ehtiyacı olan və ruslarla birlikdə bu layihəni həyata keçirən Almaniya, Fransa, Avstriya kimi ölkələrdir. Bu ölkələrin nümayəndələri hər fürsətdə sanksiyaların Avropa İttifaqı-ABŞ münasibətlərinə zərər verəcəyini dilə gətirirlər. Almaniya ABŞ-ın son sanksiyalarını beynəlxalq hüququn pozulması kimi qiymətləndirir. Almaniyada aparılan bir araşdırma əvvəlki sanksiyaların alman iqtisadiyyatına 10 milyard dollar zərər vurduğunu müəyyən edib.

Digər tərəfdən, əvvəlki sanksiyaların yeni daimi ittifaqların yaranmasına, iqtisadi əlaqələrin inkişaf etməsinə yönələn və onsuz da özü özünə kifayət edən Rusiyaya elə bir zərər vermədiyi açıqdır. Bundan sonra da zərər verməsi mümkün görünmür. Əksinə, ekspertlər sanksiyaların Putinin işinə yarayacağını bildirirlər. Sanksiyaların Rusiya, Çin, İran və Şimali Koreyanı əvvəlkindən daha çox bir-birinə yaxınlaşdıracağı və bu yaxınlaşma nəticəsində hər zamankından daha güclü və qətiyyətli ABŞ əleyhdarı cəbhənin inkişaf etməsi ehtimalı yüksəkdir. Nəticə etibarilə, Rusiya və İran uzun illərdir ki, sanksiyalar və təhdidlərlə mübarizə aparma, bunların öhdəsindən uğurla gəlmə və ağır şərtləri öz maraq və faydalarına çevirmə təcrübəsinə malik ölkələrdir.

Buradan belə görünür ki, sanksiyalar ən böyük zərbəni, əslində, dünyanın mühüm ölkələri ilə, hətta avropalı müttəfiqləri ilə də qarşı-qarşıya gələn ABŞ-ın özünə vurur. Bundan başqa, sanksiyaların bir çox Avropa İttifaqı ölkəsinin iqtisadiyyat və enerji siyasətinə və ən başda da şəxsən Trampın özünə zərər verir. Hətta Rusiya da yeni siyasətin sanksiyaları istəmədiyi, hətta "çox yanlış" olduğunu dediyi halda, imzalamaq məcburiyyətində qalan Trampın bilavasitə əleyhinə olduğunu bildirmişdir.

Senatın Demokratlar partiyasının lideri Çak Şumer (Chuck Schumer) Trampı “əzib keçərək” qanuniləşdirdikləri sanksiya qərarları ilə məhz verilməsi istənilən mesajı belə dilə gətirir: "Rusiya prezidenti Putin Konqresin razılığı olmadan bu sanksiyalardan xilas ola bilməyəcək. Bu, Putinə və seçimlərimizə qarışmağı düşünənlərə dəqiq mesaj olsun. Əgər seçkilərimizə qarışsanız, sanksiyalara məruz qalarsınız. Bu sanksiyalar da sərt olar".

Qısası, “Siz Trampı seçdirdiniz, amma ölkəni əsas biz idarə edirik” deməyə çalışırlar. Həqiqətən də Senatdan yalnız 2, Nümayəndələr palatasından isə yalnız 3 əleyhdə səsdən başqa yekdilliklə qəbul edilən qanunu Konqresin razılığı olmadan Trampın ləğv etmək və ya dəyişdirmək səlahiyyəti yoxdur. Qısası, Tramp və rəhbərliyi iki qanadı da respublikaçılardan ibarət olmasına baxmayaraq, Konqresə məğlub oldu və bir növ Konqresin “çevrilişinə” məruz qaldı. Rusiyanın Baş naziri Dmitri Medvedyev "Tramp rəhbərliyi icra səlahiyyətlərini ən alçaldıcı şəkildə Konqresə təhvil verərək gücsüzlüyünü nümayiş etdirdi" sözləri ilə bunu təsvir edirdi.

Beləliklə, məhz dərin güclər hər zaman olduğu kimi hakimiyyəti ələ aldı. Tramp isə üzvü olduğu partiyaya belə özünü düşmən edən bu dərin gücə təslim oldu. Düzgün başa düşün, bu güc Konqres deyil. Konqres bu gücün (digər yüzlərlə qurum kimi) ancaq bir qoludur. Dərin güc öz namizədini prezident seçə bilməsə də, hazırkı prezidenti nəzarətindəki qurumlar vasitəsilə qısa müddətdə diz çökdürdü.

Tramp əks ifadələr, əvvəlki hökümətlərə tənqid, iradlar və vədlərlə prezidentlik kürsüsünə otursa da, təməldə sələflərinin irsini davam etdirməkdən başqa seçimi olmadı. Eynilə, Obamanın  qanlı siyasəti ilə məşhur olan Buşu tənqid edib sülh vədləri ilə prezident kürsüsündə oturması və sonra eyni gücə təslim olması kimi. Qeyd edək ki, Obama Yaxın Şərqdə Buşdan daha çox qan tökmüş, Əfqanıstana daha çox əsgər göndərmişdi.

Bu gün Trampın da əlindən Yaxın Şərq sərhədlərini aşaraq dünya miqyasında bir fəlakətin planını quran böyük gücə boyun əyməkdən başqa bir şey gəlmir. Çünki dərin gücün ən böyük gəlir mənbəyi olan silah şirkətləri, müharibə sənayeləri, dünya miqyasında maliyyə və iqtisadi sistemləri hər dövrdə böyük fəlakətlərdən, müharibələrdən və qətliamlardan faydalanıb. Ona görə də mütəmadi bunların miqyasını və şiddətini böyütməyə çalışırlar. Güclü dövlətləri bir-birinə qarşı qızışdırmaqda və gərginliyin daim yüksək tutulmasında əsas məqsəd də budur. Nəticədə, sanksiyalar bu dərin gücdən başqasına xeyir vermir.

Tramp və yaxın ətrafı hakimiyyətə gəldikdən sonra daim onlarla mübarizə aparan dərin qurumun (establishment) varlığından bəhs etdilər və bunu ABŞ daxilindəki təşkilatlarda axtardılar. Lakin Mərkəzi Kəşfiyyat İdarəsi (CIA), Federal Təhqiqat Bürosu (FBI), Konqres, Pentaqon və s. kimi qurumlardakı dairələr dərin dövlətin tərkib hissələridir. Tramp Ağ Evə köçdükdən sonra daha əvvəl götürülmüş Uinston Çörçill büstünü ona tələsik Oval ofisə geri qoyduran gücü bir az düşünsə, bu çoxəsrlik imperialist dərin gücün mərkəzini də ABŞ daxilində deyil, Okeanın əks sahillərində axtarmalı olduğunu anlayar.


Adnan Oktarın “Pravda.ru”da yayımlanan məqaləsi:
http://www.pravdareport.com/opinion/columnists/15-09-2017/138686-us_sanctions_beneficiary-0/

]]>
http://adnanoktar.az/az/Məqalələr/258936/abs-sanksiyalarinin-əsl-qalibi-kimdirhttp://adnanoktar.az/az/Məqalələr/258936/abs-sanksiyalarinin-əsl-qalibi-kimdirhttp://imgaws1.fmanager.net/Image/objects/6-makaleler/pravda_adnan_oktar_who_is_the_real_beneficiary_of_US_sanctions2.jpgTue, 03 Oct 2017 21:42:35 +0300
11 Sentyabrdan sonra "terrorla mübarizə" dünyanı hansı səviyyəyə gətirib çıxardı?

2001-ci ildəki 11 Sentyabr terror hadisəsi bütün dünyanı dəhşətə salan, bəşəriyyət tarixinin ən böyük və qanlı terror aktı idi. Bu hadisə 2000-ci illərin əvvəlindən başlayaraq tarixin gedişatına təsir edən dönüş nöqtəsi oldu.
 
Başda ABŞ xalqı olmaqla bütün millətləri sarsıdan bu hücumlardan sonra ABŞ prezidenti Corc Buş məşhur "Terrorla mübarizə" (“War on Terror”) elanını verdi və bir ay keçməmiş 7 oktyabr 2001-ci ildə Əfqanıstana havadan hücum əmrini verdi.
 
Əfqanıstanın işğalı davam edərkən Buş rəhbərliyi həmin dövrdə İngiltərənin Baş naziri Toni Bler və İngiltərə kəşfiyyatının “İraqda kütləvi qırğın silahları olduğuna dair hesabatını” əsas göstərərək 2003-cü ilin martın ayının 20-də İraqı işğal etmə əmrini verdi.

Bu gün Kilkot hesabatı ilə məlum olmuşdur ki, ABŞ-ı İraq müharibəsinə sövq edən Blerin kəşfiyyat hesabatı həqiqətləri əks etdirmir. İraqda kütləvi qırğın silahları yox idi və Bler də sonda bunu etiraf etmək məcburiyyətində qaldı. Son dövrlərdə isə mətbuatda Blerin 2001-2007-ci il tarixləri arasında Buşa göndərdiyi mesajlar ortaya çıxıb. Bu mesajlarda onun hər məsələdə, həmçinin Əfqanıstan müharibəsində ABŞ prezidentinə yol göstərdiyi məlum olub.
 
 "Terrorla mübarizə" siyasəti terrorçulardan başqa hər kəsə ziyan vurdu:
 
- İslam dünyası tarixinin ən böyük fəlakət və tənəzzülünü yaşadı. Minillik tarixi şəhərlər, yaşayış məntəqələri yerlə yeksan edildi. Milyonlarla günahsız insan həyatını itirdi, yurdundan didərgin oldu, qaçqın vəziyyətinə düşdü. Yüz minlərlə insan yaralandı, şikəst oldu. On minlərlə insan ağlasığmaz işgəncələrə, zorakılıqlara məruz qaldı. Həyatda qala bilənlər isə yoxsulluq və xəstəlik içində yaşamağa çalışır. İraq və Əfqanıstanda dinc əhali üzərində sınaqdan keçirilən bombalara ucbatından bu gün bir çox uşaq şikəst doğulur.

- "Terrorla mübarizə" İslam aləmi qədər olmasa da, Qərb dünyasına da zərər vurdu və vurmağa davam edir. Hərbi mübarizə üsulu terrorun daha da artmasına və bütün dünyaya yayılmasına səbəb oldu. “Boston Globe” qəzetindən Endryu Baseviçin (Andrew J. Bacevich) dili ilə desək, terrorun "metastaz" verməsinə səbəb oldu.

Terrorla mübarizədən sonra Yaxın Şərqdən Avropaya yayılan radikal terrorizmin ən qanlı nümunələrindən bəziləri bunlardır:

2004-cü ilin mart ayında Madriddə, 2005-ci ilin iyul ayında Londonda, 2015-ci ilin yanvar-noyabr aylarında Parisdə, 2016-cı ilin yanvar ayında İstanbulda, mart ayında Brüsseldə, iyul ayında Nitsada, dekabr ayında Berlində, 2017-ci ilin yanvar ayında İstanbulda, aprel ayında Stokholmda, may ayında Mançesterdə, iyun ayında Londonda, avqust ayında Barselonada.

Bütün dünyanı buraya əlavə etsək, siyahı çox uzanar.

"Terrorla mübarizə"nin ABŞ-a verdiyi maddi və mənəvi zərər 11 Sentyabrın verdiyi zərərdən qat-qat artıq oldu.
 
İraqda 2003-2014-cü illər arasında 4491, Əfqanıstanda 2016-cı ilin oktyabr ayından etibarən isə 2386 ABŞ əsgəri həlak oldu. 20.049 amerikalı isə müharibədə yaralandı. Əfqanıstanda müharibə zamanı həyatını itirən dinc amerikalıların sayı isə 1173 idi.
 
Təkcə 2012-ci ildə 349 ABŞ əsgəri bu müharibələrdə iştirak edib depressiyaya düşərək intihar etmişdir. Bu rəqəm həmin il müharibədə ölən ABŞ əsgərlərinin sayından (295) da çoxdur.

"Terrorla mübarizə" ABŞ iqtisadiyyatına da böyük zərbə vurdu. Belə ki, 2001-ci ildən davam edən Əfqanıstan müharibəsi ABŞ tarixinin ən uzun müharibəsidir. Harvard Universitetindən Linda J. Bilmesin araşdırmasına görə, İraq və Əfqanıstan müharibələrinə çəkilən xərc 4-6 trilyon dollardır. Bilmes araşdırmasının nəticəsində haqlı olaraq "4 trilyon dollarla nə aldıq?" sualını verir.
 
Əlbəttə ki, bu iqtisadi tənəzzül ən çox ABŞ cəmiyyəti üzərində təzahür etdi. “Feeding America” təşkilatının məlumatına görə, əhalinin 15%-ni təşkil edən 48 milyon amerikalı yoxsuldur. 42 milyon amerikalı isə aclıqla mübarizə aparır. Miçiqan və Harvard universitetləri tədqiqatçıları tərəfindən aparılan bir araşdırmaya görə, gündə 2 dollardan az gəlirlə yaşayan kasıb ailələrin sayı son 15 ildə iki dəfə artaraq 1,5 milyona çatıb. 20 milyon amerikalı furqonlarda yaşayır. 565 min insan hər gecə küçələrdə yatır, bunların 48 mini keçmiş əsgərlərdir.

11 Sentyabrdan sonra Yaxın Şərqdə həyata keçirilən hərbi əməliyyatlardan sonra Qərbə doğru yayılan radikal terror ABŞ xalqının qorxu içərisində yaşamasına səbəb olmuşdur. ABŞ-da son 5 il ərzində 3 müxtəlif terror aktı həyata keçirilib:
 
2013-cü ildə Boston Marafonunda radikal terrorçunun təşkil etdiyi bombalı hücumda 3 nəfər öldü, 264 nəfər isə yaralandı. 2015-ci ilin dekabr ayında ər-arvad əlillərə xidmət edən səhiyyə təşkilatını hədəf alaraq 14 nəfərin ölümünə səbəb oldu. Sonradan hücumun İŞİD-lə əlaqəli olduğu ortaya çıxdı.
 
Terrorla mübarizə və təhlükəsizlik adı altında Patriot Qanunu kimi, ABŞ xalqı üzərində təzyiq, qorxu, şəxsi həyatın məxfiliyinin aradan qaldırılması kimi saysız-hesabsız qanun və aktlar qəbul olundu.

Nəticədə Bler və MI6 gizli kəşfiyyat xidmətinin istiqamətləndirməsi ilə ABŞ-ın düşdüyü "Terrorla mübarizə" fiaskosunun ölkəyə gətirdiyi vəziyyət heç də ürəkaçan olmadı. Yeni hökümətlər də yüzlərlə nəticəsiz və uğursuz təcrübəyə baxmayaraq, bu tarixi səhvdən geri dönmək əvəzinə eyni səhvi təkrar edirlər.

Kiçik bir maarifləndirmə ilə belə radikal terrorizmin sülh, sevgi, birlik və qardaşlığa çağıran Quranla ziddiyyət təşkil etdiyini ortaya çıxarmaq olardı. Radikal terror düşüncəsinin qədim dövrlərdən qalma adətlər, xurafatlar, qəbilə mədəniyyəti kimi primitiv və vəhşi ənənələrdən qaynaqlandığı həqiqətini işıqlandırmaq olardı.Terrorun ideoloji mənbəyi olan fanatik, radikal inanc sistemi Qurana əsaslanan genişmiqyaslı və peşəkarlıqla təşkil olunan maarifləndirmə kampaniyası ilə bütün İslam aləmindən birdəfəlik sıyrılıb atıla bilərdi. Bunlar bu günə qədər edilmiş bütün hərbi müdaxilələrdən daha əsaslı, uzunmüddətli, xərc tələb etməyən, qan tökülməsinə səbəb olmayan, ziyansız, sülhü və qəti həll yolunu təmin edən ən mükəmməl üsullar olacaqdı. Qeyd olunanlar bu günə qədər edilməmiş ola bilər. Önəmli olan itirilmiş vaxta baxmayaraq yeni “11 Sentyabr”ların baş verməsinin qarşısının alınması üçün birlikdə tədbir görülməsidir.

 
 Adnan Oktarın "American Herald Tribune"da (Amerika) yayımlanan məqaləsi:
https://ahtribune.com/politics/1895-ramifications-of-the-post-9-11.html

 


 

]]>
http://adnanoktar.az/az/Məqalələr/258815/11-sentyabrdan-sonra-terrorla-mubarizəhttp://adnanoktar.az/az/Məqalələr/258815/11-sentyabrdan-sonra-terrorla-mubarizəhttp://imgaws1.fmanager.net/Image/objects/6-makaleler/american_herald_tribune_adnan_oktar_the_ramifications_of_the_post_9_11_war_on_terror2.jpgSun, 01 Oct 2017 22:05:38 +0300
Rohinca müsəlmanları üçün güclü səs

Myanmada, xüsusilə 2012-ci ildən etibarən Rohinca müsəlmanlarına qarşı sistemli şəkildə zülm və soyqırım siyasəti həyata keçirilir. Avqust ayının 25-də yenidən başlayan zorakılıq hadisələrini isə bu dəfə dünyadan gizlətmək mümkün olmadı. Beynəlxalq ictimaiyyətin güclü reaksiyalarına baxmayaraq, Myanma hökuməti zülm siyasəti aparan əsas qüvvələrin vətəndaş müharibələrində istifadə etdiyi məlum taktikanı istifadə edir, müsəlman “militanları" ittiham edirdi.

1982-ci ildən vətənsizləşdirmə və kimliksizləşdirmə siyasətinin, həmçinin dövlət terrorunun qurbanı olan Rohinca müsəlmanları bu il baş verən hadisələr zamanı yenə minlərlə şəhid verdi. Ölkəsində Rohinca müsəlmanlarının yaşamasını istəməyən və buna görə onları Myanma vətəndaşı qəbul etməyən ölkə rəhbərliyi 42 fərqli düşərgəyə yerləşdirdiyi müsəlmanlara uzun müddətdir ki, yaşamaq hüququ vermir. Sanki açıq hava həbsxanası olan bu düşərgələrə giriş və çıxış qadağandır. Buradakı xalq işləyə bilmir, təhsil almır, qohumlarını görə bilmir. Buraya yerləşdirilən Rohinca müsəlmanlarının bütün əmlakları dövlət tərəfindən müsadirə edilib. Hər hansı bir hadisə baş verdikdə ölkə rəhbərliyinin nəzarətindəki milislərin ilk etdikləri şey düşərgələri yandırmaq, qaçanları isə arxadan gülləboran etməkdir.

Avqust ayının 25-dən ölkələrini tərk etmək məcburiyyətində qalan Myanma müsəlmanlarının sayı hazırda 400 minə çatıb. Myanma ordusunun şəhid etdiyi, aralarında körpə, uşaq və qadınların da olduğu Rohinca müsəlmanlarının sayının 3.000 olduğunun açıqlanmasına baxmayaraq, bir polis məmuruna görə, bu rəqəm təqribən  20.000-dir. Banqladeş sərhədində gözləyən rohincalıların çoxu açıq havada yağışın altında günlərdir ac-susuz yardım gəlməsini gözləyirlər. BMT baş verənləri “etnik təmizləmə” olaraq adlandırdı və rohincalılara yardım edəcək imkanlarının olmasına baxmayaraq, Banqladeş hökumətinin düşərgələrin qurulacağı yeri açıqlamadığına görə heç bir şey edə bilmədiklərini bildirdi. Bütün bunlar baş verərkən Banqladeş hökuməti evlərini tərk etmək məcburiyyətində qalan rohincalıları geri qəbul etməsi üçün Myanmaya müraciət etdi.
 
Əslində, Rohinca müsəlmanları sülh və qardaşlıq vədləri ilə hakimiyyətə gələn və bu vədlərinə görə Nobel Sülh Mükafatı alan San Suu Kyidən çox şey gözləyirdi. Hazırda isə ölkədə baş verən bu böyük qətliamın tək səbəbkarı olaraq Kyi göstərilir. Kyinin "18 ay ərzində bizdən hər şeyi həll etməyimizi gözləmək bir az məntiqsizdir" şəklindəki açıqlaması bir çoxları tərəfindən təəccüblə qarşılandı. Bölgədəki qarışıqlıq qısa müddətdə həll edilməyə bilər. Amma Kyi hazırda həll yolu istəyən xalqına silahlı qüvvələr vasitəsilə cavab verən liderdir.

Ümumdünya Səhiyyə Təşkilatının məlumatlarına görə, səhiyyə sahəsində dünyada 190-cı yerdə olan, orta yaş həddi 57 olan və bütün qiymətli resurslarına baxmayaraq, dünyanın ən yoxsul ölkələrindən biri sayılan Myanma yaxın vaxta qədər diqqət mərkəzində deyildi. Bölgədəki Rohinca müsəlmanlarına qarşı 2012-ci ildə artan zülm siyasətində bölgə xalqı üçün dəyişən bir şey olmasa da, bu günün fərqi odur ki, baş verən zülm artıq gözlərdən iraq deyil. Myanma hökumətinin güclü təhlükəsizlik tədbirləri dağıdılan ərazilərə daxil olmağa mane olsa da, bu gün dünyanın bir çox ölkəsi baş verən zülmü seyr etməyi qəbul etmir. Etiraz səslərinin ən çox müsəlman ölkələrindən gəlməsi isə müsəlmanların artıq baş verən soyqırımlara səslərini güclü çıxarmada qətiyyətli olduğunu göstərən sevindirici hadisədir.

Türkiyə Banqladeş hökumətinə qarşılığını ödəmək müqabilində Rohinca müsəlmanlarını qəbul etməsini istədi, eyni zamanda prezident Rəcəb Tayyib Ərdoğan bu məsələ ilə bağlı müxtəlif müsəlman ölkələri ilə sıx əməkdaşlıq etdi. Suu Kyi ilə də telefonla əlaqə saxlayan Ərdoğan danışıqdan bir gün sonra bölgəyə ən azından humanitar yardımın gəlməsini təmin etdi.


Bəhreyn Krallığı hadisələrin gündəmə gəlməsindən dərhal sonra verdiyi yazılı açıqlamada Myanmada hökumət qoşunları tərəfindən törədilən zorakılığı pislədi və müsəlmanlara edilən zülmü aradan qaldırmaq üçün bütün imkanları səfərbər etməyə çağırdı. Regionun vəzifəli şəxslərini Rohinca müsəlmanlarını qorumağa məcbur etmək və hər cür humanitar yardımı etmək üçün lazımi oln hər şeyin ediləcəyi bəyanatda qeyd edilirdi. Açıqlamada məqsədin regionda baş verən bu faciəyə son qoymaq və Myanmaya sülh və əmin-amanlıq gətirmək olduğu bildirilirdi.

Bəhreyndə etirazlar yalnız yüksək vəzifəli şəxslərdən gəlmədi. Bəhreyn xalqı da Rohinca müsəlmanları üçün genişmiqyaslı mitinq keçirdi.
 
Xalqların hökumətlərlə birlikdə etiraz səslərini ucaltmaları vacibdir. Bu cür çətin vəziyyətlərdə siyasətçilərin birlikdə apardıqları danışıqlar nə qədər təsirlidirsə, xalqın böyük mitinqlərlə səsini ucaltması da bir o qədər təsirlidir. Bu məsələdə bütün müsəlman ölkələri bir araya toplaşaraq etirazlarını səsləndirəcəkləri böyük mitinqlər təşkil etməlidirlər. Müsəlmanların, xüsusilə belə vaxtlarda daha sıx əlaqələrlə birləşmələri və sarsılmaz qala kimi zülmə qarşı çıxmaları çox böyük nəticələr verəcək. Bu ittifaqın kiçik bir nümunəsi belə Myanma rəhbərliyinin Rohinca xalqının sahibsiz olmadığını dərk etməsinə səbəb olmuşdur. Unudulmamalıdır ki, ittifaqın səsi daim güclü çıxır.

Adnan Oktarın “Gulf Daily News”də yayımlanan məqaləsi:
http://www.gdnonline.com/Details/254575/Powerful-voices

 

]]>
http://adnanoktar.az/az/Məqalələr/258814/rohinca-musəlmanlari-ucun-guclu-səshttp://adnanoktar.az/az/Məqalələr/258814/rohinca-musəlmanlari-ucun-guclu-səshttp://imgaws1.fmanager.net/Image/objects/6-makaleler/gulf_daily_news_adnan_oktar_powerful_voices2.jpgSun, 01 Oct 2017 22:04:08 +0300
Yaxın Şərqdə qurulacaq ittifaq bölünmə siyasətinə son verəcək

 

Tarix kitabları I Dünya Müharibəsinin başlanğıcı olaraq Avstriya-Macarıstan vəliəhdi hersoq Frans Ferdinandın Sarayevoda qətlə yetirilməsini göstərir. Həqiqətən də, Serbiya anarxisti Qavrilo Prinsipin bu hərəkətindən təkcə bir neçə həftə sonra bütün qitəni əhatə edən müharibə başladı. Əlbəttə, bu miqyasda bir müharibə üçün sui-qəsd ancaq bəhanə idi. Əsrin əvvəlindən etibarən istər Antanta dövlətləri, istərsə də İttifaq dövlətləri müharibəyə hazırlaşırdı. İki tərəf də silahlanma yarışına girmiş, dünya sürətlə qütbləşməyə başlamışdı. Qəzəbli komandirlər, gənc dövlət xadimləri ölkələri qütbləşdirir, tərəflərin müəyyən olunmasını təhrik edirdilər. Sui-qəsd ancaq Avropanı dağıdıb tökəcək müharibə alovunun fitili oldu.
 
Bu gün tarixçilər "müharibənin olacağı əsrin əvvəlindən məlum idi" deyə şərh verirlər. Lakin müharibənin sürətlə yaxınlaşdığı başa düşülməsinə baxmayaraq, heç kim müharibəni dayandıracaq bir addım atmadı. Nəticədə milyonlarla məsum avropalı can verdi və qitənin ən mühüm şəhərləri dağıdıldı. Dünya 30 il davam edən müharibə girdabına düşdü.
 
Bu gün keçmişi dəyərləndirərkən vaxtında alınacaq tədbirlərlə mümkün müharibənin asanlıqla qarşısının alına biləcəyi daha yaxşı görünür. Daha da əhəmiyyətlisi müharibələrin pərdəarxası güclər və axan qanlardan istifadə edənlər müəyyən edilə bilər. Lakin I Dünya Müharibəsindən sonra 100 il keçməsinə baxmayaraq, bəşəriyyətin baş verənlərdən dərs çıxardığını söyləmək o qədər də mümkün deyil. Oxşar hadisələr gözümüzün qabağında baş verməsinə baxmayaraq, insanlar hələ də özlərini hadisələrin axışına verir və bu istiqamətdə gedirlər.

I Dünya Müharibəsindən 100 il sonra bu gün, xüsusilə, bəzi müsəlman ölkələri qaynar müharibənin içinə düşüb. Liviya, Suriya, Yəmən, Əfqanıstan, İraqda vətəndaş müharibəsi gedir. Misir və Pakistan çevrilişlərlə boğuşur. Türkiyədəki çevriliş cəhdinin qarşısı xalqın müqaviməti ilə alındı. İran illərlə embarqo altında qaldı. Regiona geosiyasi olaraq yaxın olan ölkələrdə də oxşar vəziyyət hakimdir. Rusiya ağır sanksiyalar altındadır. Ukraynada vətəndaş müharibəsi davam edir. Gürcüstan və Qırğızıstan narıncı inqilablarla sarsıldı. Ərəb yarımadası isə Qətər böhranı ilə iki hissəyə bölündü.
 
Bütün bu qarışıqlıqdan sonra İŞİD-lə mübarizə adı altında koalisiya təyyarələri müsəlman şəhərlərini dağıdırlar. Aralıq dənizi hərbi gəmi və təyyarələrlə dolub. Orta Şərqi parçalayan xəritələr ard-arda yayımlanır. I Dünya Müharibəsi ərəfəsindəki qütbləşmə, silahlanma yarışı, ölkələri ələ keçirmək səyləri sanki qorxulu filmin təkrarı kimi bir-bir baş verir. ABŞ-ın son dövrdə Şimali Suriyada PYD-yə etdiyi silah yardımı 1000 tırı keçib. Səudiyyə Ərəbistanı və Birləşmiş Ərəb Əmirlikləri bir-birinin ardınca yeni silah alma müqavilələri imzalayıblar. Bölgə sanki bütün dünyanı içinə çəkəcək bir müharibəyə doğru sürüklənir.

2016-cı ilin baharından başlayaraq bölgədə müharibənin qarşısını ala biləcək hadisələr baş verdi. İlk əvvəl təkləmək istənilən Türkiyə və Rusiya arasındakı gərginlik sona çatdı. Rusiya-Türkiyə İttifaqı İranın da daxil olması ilə Suriya məsələsində rasional çözüm addımları atmağa başladı. Astana danışıqları sayəsində Suriyada 5 ildir davam edən vətəndaş müharibəsi az da olsa, səngidi. Qətər böhranında də bu İttifaq münaqişənin böyüməsini əngəllədi.

Bu gün regionda iki yeni müharibə fitili yandırmaq istəyirlər. ABŞ İŞİD-ə qarşı müharibə aparmaq üçün müttəfiqi olaraq gördüyü YPG/PYD-yə böyük silah yardımı edir. Şübhəsiz ki, Suriyada kürd dövləti qurmaq planı bölgədə böyük qarışıqlığa səbəb olacaq, yeni münaqişə və anlaşmaları özü ilə gətirəcək. Hazırda YPG Afrin bölgəsində və şimali Suriyada hakimiyyət boşluğundan istifadə edərək kantonlar elan edir. Şübhəsiz ki, Türkiyənin belə təhlükəli quruluşu qəbul etməsi qeyri-mümkündür. Qaldı ki, Suriyadakı türkmənlər, kürdlər və ərəblər kommunist PYD-nin zülmlərindən əziyyət çəkirlər. Terrorçu qrup silah gücünə hakimiyyəti ələ keçirdikdən sonra bölgə xalqına qarşı saysız-hesabsız qanunsuzluqlar edir. ABŞ terror təşkilatı ilə mübarizə adı altında başqa terror təşkilatını dəstəkləyir. Bu, Suriyanın parçalanmasına səbəb olacaq və bölgəni oda ata biləcək yanlış strategiyadır.
 
İraqın ərazi bütövlüyünü pozacaq yeni plan da fəaliyyətdədir. Şimali İraq Regional Rəhbərliyi müstəqillik referendumu üçün israr edir. Rusiya, ABŞ və İran daxil olmaqla bir çox dövlətin qarşı çıxmasına baxmayaraq, referendum prosesi sürətlə gedir. Şimali İraqda müstəqil kürd dövlətinin qurulması bölgədə narahatlıqlara səbəb ola bilər. İraq rəhbərliyi buna etiraz edib reaksiya verəcək, parçalanmalar yeni parçalanmalara yol açacaq və üstəlik PKK-nın planını qurduğu Kürdüstan dövlətinə də yaşıl işıq yandıracaqdır.
 
Dolayısilə Yaxın Şərqdə daha çox parçalanma və qarşıdurmaya yol açacaq hücumların təhlükəli ola biləcəyi görülməli və bu planlardan indiki şərait üçün imtina edilməlidir.

Regionda quruluan ittifaqlar həmişə lehdə olmuşdur və olmağa davam edir. Məsələn, Türkiyə və İranın PYD-nin silahlandırılmasına qarşılıq olaraq PKK və PJAK-a qarşı birgə mübarizə aparmaq qərarına gəldiklərini açıqlaması mühüm hadisədir. Bu ittifaq nəticəsində iki ölkə İraq və Suriyanın şimalını əhatə edəcək, Qəndildən Aralıq dənizinə qədər uzanan kommunist kürd dövlətinə icazə verməyəcəklərini göstərdilər. Bu məsələdə son bir neçə həftədə mühüm hərbi və diplomatik aktivlik oldu. 1979-cu il İran İnqilabından sonra ilk dəfə İran Baş Qərargah rəisi Ankaraya gəldi. Rusiya Baş Qərargah rəisi də bir neçə gün ərzində Türkiyəyə səfər edəcəyini açıqladı. Həmçinin keçən həftə Rusiya S-400 raket əleyhinə müdafiə sistemlərinin Türkiyə ilə satış müqaviləsinin imzalandığı da xəbərlərə əks olundu. Qətərin iştirakı ilə bu ittifaq daha da gücləndi. Bunlar regionda planlaşdırılan müharibə ssenarilərinin qarşısını alacaq mühüm addımlar kimi dəyərləndirilə bilər.

Unudulmamalıdır ki, regionda milyonlarla müsəlman ədaləti və bölgə xalqlarının hüquqlarını qoruyacaq ittifaqı gözləyirlər. Xaricdən gələn qüvvələr, əsasən, prioriteti öz maraqlarına verirlər. Bu eqoist yanaşma Yaxın Şərqə 150 ildir ancaq qan və göz yaşı gətirib. Yaxın Şərq üçün sülhü axtarmayan hər plan dünyanı alova bir addım daha yaxınlaşdırır. Regiona sülh gətirmək naminə atılan addımların sürətlənməsi üçün regionda təsirli olan ölkələrin bölgə xalqını və müharibədən sonra bərpa olunacaq nizamı düşünərək hərəkət etməsi şərtdir. Bunun üçün sülh naminə ağıllı, fədakar, çevik siyasət yürütmək lazımdır. Yaxın Şərqdə əmin-amanlığın qalıcı hala gəlməsi isə fərqli etnik mənşəyə, fərqli məzhəblərə və fərqli dini inanclara mənsub icmaların ortaq məxrəcdə bir araya gəlməsi ilə baş verəcəkdir.

Adnan Oktarın “Eurasia Review”da (Amerika) yayımlanan məqaləsi:
http://www.eurasiareview.com/07092017-alliances-in-the-middle-east-will-end-divisive-policies-oped/

 

]]>
http://adnanoktar.az/az/Məqalələr/258813/yaxin-sərqdə-qurulacaq-ittifaq-bolunməhttp://adnanoktar.az/az/Məqalələr/258813/yaxin-sərqdə-qurulacaq-ittifaq-bolunməhttp://imgaws1.fmanager.net/Image/objects/6-makaleler/eurasia_review_adnan_oktar_alliances_in_the_middle_east_will_end_divisive_policies2.jpgSun, 01 Oct 2017 22:02:17 +0300
Tibbi yardım almaq bütün cəmiyyətlərin ən əsas hüququdur

Bəşəriyyət tarixində milyonlarla insanın öldüyü bir çox böyük epidemiya olmuşdur. Orta əsrlərdə Avropanı bürüyən vəba virusu əhalinin üçdə birini məhv etdi. Tarixçilər ümumilikdə 50 milyon insanın öldüyünü təxmin edirlər. XIX əsrdəki vəba virusunu isə 30 milyon insan həyatını itirdikdən sonra dayandırmaq mümkün oldu. I Dünya Müharibəsinin son günlərində isə dünyaya yayılan İspan qripinə 100 milyon insan tutuldu. Tarixin ən ölümcül xəstəliklərindən biri olan İspan qripinin (dəqiq sayı tam məlum olmasa da) ən az 50 milyon insanın ölümünə səbəb olduğu məlumdur. XX əsrdəki iki böyük Asiya qripinin də bütövlükdə 10 milyondan çox insanın canını aldığı güman edilir.
 
Keçmişin bir çox ölümcül xəstəliyi dövrümüzdə artıq ölümcül olmaqdan çıxıb. Vəbanı müalicə etmək, qrip viruslarını nəzarət altına almaq mümkündür. Çiçək xəstəliyi demək olar 70 ildir ki, yoxdur. Bataqlıqların qurudulması ilə malyariya mikrobu əvvəlki kimi yayılmır. Qızılca, yatalaq, skarlatina, difteriya, vərəm virusları isə tarixdə qaldılar. Antibiotiklər, immun sistemi gücləndiriciləri və müasir müalicə metodları bu xəstəlikləri dünya əhalisinin müəyyən bir təbəqəsi üçün təhlükə olmaqdan çıxmışdır. Amma bu, dünyanın müəyyən bir qismi üçündür.

Malyariya Avropada bəlkə can almır, amma Palazmadium paraziti hər il 1 milyon afrikalı körpənin ölümünə səbəb olur. Malyariya virusu birbaşa ölümünə səbəb olduğu 1 nəfərə qarşılıq 5 nəfərin də dolayı yolla canını alır. Orqanizmi zəiflədərək və ya immun sistemini dağıdaraq qarın yatalağı, qrip, dizenteriya kimi xəstəliklərə yol açır. Malyariyadan xilas ola bilənlər bu dəfə də digər xəstəliklərlə mübarizə aparırlar.
 
Malyariyanın ən böyük daşıyıcısı anapheles cinsindən olan ağcaqanaddır. Avropada insanlar bataqlıqların qurudulması sayəsində malyariyaya qalib gəldilər. Lakin Afrikada vəziyyət tamamilə fərqlidir. Malyariya ilə mübarizədə tənha qalan qitədə hər il milyonlarla insan həyatını itirir. Dünyada hər il təxminən 300-350 milyon insan malyariyaya yoluxur və bu insanların 1,5 – 2,7 milyonu həyatını itirir. Bu rəqəmin böyük əksəriyyətini isə Afrikada yaşayan insanlar təşkil edir.
 
Malyariya kimi Afrikada can almağa davam edən digər bir xəstəlik isə vəbadır. Vəba vibrionu (Vibrio Cholerae) adlı bakteriyanın səbəb olduğu vəba xəstəliyi ilk olaraq Hindistanda ortaya çıxıb. Daha sonra 1817-ci ildə Yaponiyada, 1826-cı ildə Moskvada, 1831-ci ildə Berlində, Parisdə və Londonda epidemiya yayıldı. Miqrantlarla Kanadaya qədər çatan vəba virusu on minlərlə insanını ölümünə səbəb olduqdan sonra 1892-ci ildə yenidən Hamburqda ortaya çıxdı. XX əsrin inkişaf edən tibb elmi sayəsində artıq vəbanın Avropadakı təsiri aradan qalxıb. Amma Afrika regionu hələ də bu virusla mübarizə aparmağa davam edir.

Vəba Afrika qitəsində ilk dəfə 1970-ci ildə ortaya çıxıb. Üstündən 40 il keçməsinə baxmayaraq, hələ də qitənin ən mühüm sağlamlıq problemləri arasında göstərilir. Mərkəzi Afrikadakı göllər vəba mikrobu üçün çox əlverişli şərait yaradır. Yağış mövsümü başladıqda mikroblu göl suları içməli suya qarışır və beləliklə, vəba mikrobu bütün bölgəni təsiri altına alır. Hər yağış mövsümündə on minlərlə afrikalı insan vəbaya tutulur. Halbuki mikrob 56 dərəcə temperaturda 30 dəqiqə, qaynar suda isə 1 dəqiqə ərzində yox olur. Günəş şüaları isə bir neçə saat ərzində vəba mikrobunu parçalayır. Yəni bölgəni mikroblardan təmizləmək çox asandır. İçməli suyun qaynadılması və kanalizasiyanın su ehtiyatlarından uzaq tutulması kimi profilaktik tədbirlər belə on minlərlə insanın həyatını xilas etmək üçün kifayətdir.

Bundan başqa, dövrümüzdə vəba mikrobunu daşıyan xəstələrin müalicəsi də çox asandır. Suda həll edilən natrium, kalium, xlor, hidrokarbonat kimi mineralların qəbul edilməsi yetərli olur. Ağır xəstələr isə antibiotik müalicəsinə dərhal cavab verirlər. Bu sadə müalicələrlə vəba xəstəliyində ölüm nisbəti 50%-dən 1-2%-ə qədər aşağı düşür. Amma bir çox afrikalı hələ də müalicə oluna bilmədiyi üçün əzab içində can verməyə davam edir. Dünya Səhiyyə Təşkilatı və bənzər səhiyyə təşkilatlarının proqnozlarına görə, ildə 1 milyon afrikalı vəba xəstəliyinə tutulur və onlardan 60 minə yaxını isə həyatını itirir.  

Vəba ilə mübarizə aparmağa çalışan başqa bir bölgə isə Yəməndir. Vətəndaş müharibəsinin davam etdiyi bölgədə qeydiyyatda olan 250 min vəbalı insan var və hər ay min yəmənli vəbadan həyatını itirir. Yerli rəhbərlərin öhdəsindən gələ bilmədiyi epidemiya üçün Dünya Səhiyyə Təşkilatı, BMT Uşaq Fondu (UNİCEF) və Qızıl Xaç cəmiyyəti də müdaxilə etdi. Amma 4 ildir davam edən vətəndaş müharibəsi nəticəsində evlərini tərk etmək məcburiyyətində qalan 3 milyon yəmənli hələ də bu  xəstəlik qarşısında müdafiəsiz qalıb. Ölkədə kanalizasiya sistemi işləmir, təmiz su tapmaq isə demək olar ki, qeyri-mümkündür. Bu mənfi şərtlər virusun sürətlə yayılmasına səbəb olur. Təcili müdaxilə edilməsə, 50 ildir müalicəsi məlum olan bir xəstəliyə görə 10 minlərlə yəmənli həyatını itirəcək.

XXI əsrdə dünyada yaşayan əhalinin sayı 7,4 milyarda çatıb. Asiyada ortaya çıxan SARS virusu çox qısa müddətdə müxtəlif qitələrə yayıldı. Afrikadakı ilk EBOLA epidemiyasından sonra dünya miqyasında həyəcan siqnalı verilmişdi. 2015-ci ilin may ayında Braziliyada ortaya çıxan Zika virusu isə 5 ayda 21 ölkəyə yayıldı. Xəstəliklər təkcə bir rayonun və ya bir ölkənin problemi deyil. Dünyanın hər hansı bir yerində baş verən yoluxucu xəstəlik bütün dünya üçün təhlükədir.
 
Halbuki bəşəriyyət keçmişdə də, hazırda da eqoizmdən kifayət qədər əziyyət çəkib. Artıq sevginin, fədakarlığın, dostluğun və bölüşməyin vaxtı çatıb. Afrikada maddi imkansızlıqlardan günahsız uşaqların ölməsinə göz yummaq bütün bəşəriyyətin utancıdır. Dünya Səhiyyə Təşkilatı və bu təşkilata üzv olan ölkələr məsələnin mühüm olduğunu görüb dərhal hərəkətə keçməlidirlər. Bəzi insanlar özlərindən uzaqda olduqda öz başlarına gəlməyəcəyini düşündükləri üçün dünyadakı problemlərlə maraqlanmırlar. Halbuki imkanlı insanların etibarlı qeyri-hökumət təşkilatları ilə birlikdə Afrikada baş verən bu faciəni həll etmək üçün cəhd etmələri çox vacib insanlıq borcudur. Bu məsələdə hər hansı gecikmə və etinasızlıq minlərlə uşağın ölümünə səbəb olur. Afrika çox zəngin təbii sərvətlərə malik qitə olmasına baxmayaraq, bir çox çətinliklə qarşı-qarşıyadır. Digər ölkələrin yalnız öz maraqları üçün buradakı zənginliklərdən istifadə etmələrinə imkan verməyib onların da rahat yaşamalarına yardım etmək çox böyük əhəmiyyət kəsb edir. Güc və imkan sahibi bütün ölkələr vicdanlarının səsinə qulaq asmalı və başda Afrika olmaqla bütün məzlumlara kömək əllərini uzatmalıdırlar.

 

Adnan Oktarın “The Star” (Cənubi Africa) və “The Pretoria News”da (Cənubi Afrika) yayımlanan məqaləsi

]]>
http://adnanoktar.az/az/Məqalələr/258251/tibbi-yardim-almaq-butun-cəmiyyətlərinhttp://adnanoktar.az/az/Məqalələr/258251/tibbi-yardim-almaq-butun-cəmiyyətlərinhttp://imgaws1.fmanager.net/Image/objects/6-makaleler/the_star_adnan_oktar_medical_care_a_basic_human_right_for_all2.jpgSun, 24 Sep 2017 20:18:46 +0300
Qadın kimi bir nemətdən məhrum olan dünya

Dünyada 8 milyard insan yaşayır. Onların yarısından çoxu qadınlardır. Bu, təkcə statistik rəqəm deyildir. Onlar bizim analarımız, bacılarımız, həyat yoldaşlarımız, sevdiklərimizdir. Qəlbində qadına sevgi olmayan kişi sayı barmaqla göstəriləcək qədər azdır.

Lakin həyatımızın ən gözəl dəyərlərindən biri olan qadınlar daim təzyiq altında yaşayırlar. Sevgi və dəyər verilməli olduqları halda, bəzən təhqir və hörmətsizliklə qarşılaşırlar. Bəzi yerlərdə cəmiyyət qanunları, məhəllə təzyiqi qadının üzərində hökm etməyə, onun həyatını nəzarət altında saxlamağa yönəlib. Bir çox qadının atası, qardaşı, həyat yoldaşı, qohumları, müdiri, iş yoldaşları, müəllimləri onun azadlığını məhdudlaşdırmağı sanki özlərinə öhdəlik götürüblər. Milyardlarla qadın hər an günah edə biləcək potensialda görülür və ona nəzarət edilməli varlıq kimi davranılır. Bu, dünya miqyasında geniş yayılmış xəstəlikdir. Çox vaxt bu təzyiq sistemini tətbiq edən kişinin şərqdə və ya qərbdə yaşaması, kommunist və ya kapitalist olması, dindar və ya ateist olması, elm adamı, yaxud cahil olması bu həqiqəti dəyişdirmir.

Qadına təzyiq dedikdə ağlımıza ilk olaraq şərq cəmiyyətləri gəlir. Xüsusilə din əleyhdarları qadını əzən cəmiyyət qanunlarını İslam dininin bir hissəsi kimi göstərməyə çalışırlar. Halbuki bu, İslamın yox, xurafatçı din anlayışının gətirdiyi fəlakətdir. Qadına nifrət edən dini sistem İslamın təməl dəyərləri ilə zidd olan fanatik zehniyyətdir. Əksinə, qadın Quranda təriflənir və üstün hesab edilir. Allah Quranda qadının çiçək kimi zərif və dəyərli olduğunu bildirir. Müsəlmanlardan qadınlara sevgi və hörmət göstərmələri istənilir. Fanatik sistem isə bütün bu gözəl əxlaq hökmlərini gözardı edərək qadınları evdən çıxmağın qadağan olduğu, təzyiq və nifrət dolu həyatın içinə həbs etmişdir. Yüzlərlə illik qəbilə mədəniyyətinin formalaşdırdığı fanatik din İslamla əlaqəsi olmayan dindir.

Bu problem Qərb cəmiyyətlərində də fərqli ideologiyalar adı altında mövcuddur. Qərb mədəniyyətinin əsas ideyalarından biri olan darvinizm qadını kişi ilə müqayisədə təkamülünü tamamlamamış canlı kimi qəbul edir. Hətta təkamül nəzəriyyəsinin banisi Çarlz Darvin klassik qadın düşmənidir. Darvin "İnsanın mənşəyi" (“Descent of Man”) adlı kitabında qadınların dərk etmə, qavrama və təqlid məsələsində "daha aşağı irqlərin xüsusiyyətlərini daşıdıqlarını, bu səbəbdən daha geri və aşağı səviyyəli mədəniyyətə malik olduqlarını" yazmışdır.1

Darvin daha da irəli gedərək qadının ailədəki rolunu belə təsvir etmişdir: "...sizinlə maraqlanacaq biri - itdən daha yaxşı əyləndirə biləcək - ev və evə dair məsuliyyəti götürəcək biri...". 2
 
Darvinizmdən qaynaqlanan faşizm və kommunizm də qadın əleyhdarlığı ilə ortaya çıxmışdır. Nasist Almaniyasında lisey məzunlarının 10%-dən çoxunun qız olmamasına dair qayda var idi. 1929-cu ildə 39 nasional-sosialist təhsil qurumu vardı. Bunların yalnız ikisi qızlar üçün idi. Nasistlər üçün qadının vəzifəsi çoxalma fermalarında həyatlarında heç görmədikləri alman gənclərindən hamilə qalaraq arian irqini ortaya çıxarmaq idi.
 
Sovet inqilabından sonra isə 17-32 yaş arasındakı qadınların dövlətin malı olduğunu bildirən bir qanun qəbul edilmişdi. Ərlərinin “təzyiqindən” azad edilən qadınlar mədənlərdə, zavodlarda ən ağır işlərə cəlb edilirdi. Kommunizm üçün qadınlar yalnız yeni işçi qüvvəsi idi.

Bu gün qərb cəmiyyətlərinin də qadın mövzusunda yüz il əvvəlki əcdadlarından bir addım irəlidə olduqlarını demək olmaz. Kapitalizm qadını alınıb satılan obyekt halına gətirib. Dövlətlər çox vaxt bu çirkin ticarəti dəstəkləyir, hətta vergiyə cəlb edir.
 
Qərb cəmiyyətlərində qadın hələ də bərabərhüquqlu vətəndaş olmaq mübarizəsi aparır. Bir çox ölkədə qadınlara seçki hüququ son 70-80 il ərzində verilib. ABŞ konqresində 5 üzvdən yalnız biri qadındır. İş yerlərində qadınların əleyhinə cinsi ayrı-seçkilik davam edir. Avropa Parlamentində polşalı bir deputat qadınların guya daha zəif və daha az ağıllı olduqları üçün daha az pul qazanmalı olduğunu müdafiə edib. Dövrümüzdə sosial media, internet, video oyunlar, qəzetlər, jurnallar, TV serialları, filmlər, kitablar qadınların ayrı-seçkiliyə məruz qaldıqları platformalar halına gəlib.

Təkcə Şərq cəmiyyətlərində deyil, Qərb dünyasında da hər il minlərlə qadın həyat yoldaşının zorakılığı nəticəsində həyatını itirir. Dünyadakı qadın cinayətlərinin 40%-də qatil ya qadının əri, ya nişanlısı, ya da sevgilisidir. Avropa İttifaqında hər beş qadından biri həyat yoldaşı tərəfindən şiddətə məruz qalır. Kanadadakı hər iki qadından biri 16 yaşından etibarən ən az bir dəfə fiziki zorakılıq və ya cinsi təcavüzə məruz qalıb. Dünya miqyasında hər il 5 milyon qadın həyat yoldaşından şiddət görür. Onların beşdə biri bu zorakılıq nəticəsində müalicə olunmaq məcburiyyətində qalır. Təkcə 2006-cı ildə ABŞ-da təcavüzə məruz qalan qadınların sayı 240 mindir. Göründüyü kimi, qadın əleyhdarlığı mövzusunda bütün dünya az və ya çox dərəcədə eyni çirkin əxlaqı nümayış etdirir.

Bu qədər təzyiq qadındakı həyat eşqini söndürür. Onun yaşama həyəcanına, xoşbəxtliyinə mane olur. Təzyiq altında olan qadın gözəl və cazibədar olmaqdan çəkinir. Dünya qadın gözəlliyindən məhrum hala gəlib. Dünya qadının ağlından, məhsuldarlığından, işgüzarlığından və geniş düşünmə qabiliyyətindən də böyük ölçüdə məhrum olub. Bu gözəl nemət qadın düşmənlərinin təzyiqi nəticəsində həyatımızdan alınıb.

Dünyada zorakılığa son qoyacaq və sülh mədəniyyətini gətirəcək ən mühüm güclərdən biri qadın sevgisidir. Dünyanın bəzəyi olan qadınlar xoşbəxt və azad olmadıqca dünya natamam qalacaq. Keyfiyyət, sənətkarlıq, estetika inkişaf etməyəcək. Qadın gözəlləşdikcə dünya da eyni nisbətdə gözəlləşəcək. Qadına hörmət artdıqca dünya daha yaşanılacaq hala gələcək.

1. John R. Durant, The Ascent of Nature in Darwin's Descent of Man" in The Darwinian Heritage, Ed. by David Kohn, Princeton, NJ: Princeton University Press, 1985, səh. 295.


2. Charles Darwin, The Autobiography of Charles Darwin 1809-1882, New York: W. W. Norton & Company, Inc., 1958, səh. 232-233.


Adnan Oktarın “The Sun Daily” , “BERNAMA” və  Riyadh Vision'da (Suudi Arabistan) yayımlanan məqaləsi:
http://www.thesundaily.my/news/2017/09/06/women-more-statistics
http://www.bernama.com/bernama/v8/fe/newsfeatures.php?id=1388892
http://www.riyadhvision.com.sa/2017/09/07/women-more-than-just-statistics/

 

 

 

]]>
http://adnanoktar.az/az/Məqalələr/258031/qadin-kimi-bir-nemətdən-məhrumhttp://adnanoktar.az/az/Məqalələr/258031/qadin-kimi-bir-nemətdən-məhrumhttp://imgaws1.fmanager.net/Image/objects/6-makaleler/the_sun_daily_adnan_oktar_women_more_than_statistics2.jpgFri, 22 Sep 2017 22:46:19 +0300
Rohinca müsəlmanlarına səsimiz çatsın

Myanmada xunta rejimindən sonra hakimiyyətə gələn Aunq San Su Kyi Rohinca müsəlmanları üçün böyük ümid işığı olmuşdu. Seçkilərdən əvvəl verdiyi sözlər ümidverici və sülhyönümlü idi. Arakan xalqı illər sonra bəzi şeylərin dəyişəcəyinə inanırdı.
 
Su Kyiyə Avropadan ard-arda mükafatlar verildi. Əvvəlcə, Avropa Parlamentindən Saxarov, daha sonra Nobel Sülh Mükafatı verildi. Avropa mükafat verərkən Su Kyi də vədlərinin tam əksinə Rohinca müsəlmanlarına qarşı zülm siyasətini genişləndirirdi. İllərdir soyqırıma məruz qalan Rohinca xalqının ümidləri boşa çıxırdı.
 
Rohinca xalqı uzun zamandır qətliam, soyqırım və sürgün xəbərləri ilə gündəmə gəlir. Avqustun 28-də yayılan yeni xəbərlər vəziyyətin Rohinca müsəlmanları baxımından daha kritik hala gəldiyini göstərir. Avropa Rohinca Şurası (ERC) avqustun 28-də Myanmanın Arakan əyalətində 3 gün ərzində ordunun 3 min müsəlmanı şəhid etdiyini bildirdi. Bölgədə olan bəzi insan hüquqları təşkilatları bu rəqəmin 20 min olduğunu bildirirlər. BMT-nin Qaçqınlar üzrə Ali Komissarlığının  Banqladeşdəki nümayəndəsi Vivian Tan isə avqustun 25-dən davam edən zorakılıq hadisələrindən qaçıb Banqladeşə gələnlərin sayının 60 mini ötdüyünü, onların çoxunun günlərdir yemək yemədiyini bildirib.

Arakanlı yazıçı Həbib Rəhman hazırda 20 kənddə qətliamların baş verdiyini qeyd edərək sözlərinə belə davam edir: "İnsanların çoxu hələ də meşələrin içində gizlənir. Çünki bir yerdən başqa yerə getməyə çalışanlar vurularaq şəhid ediləcəklər". Rəhmanın bildirdiyinə görə, "Arakan xalqı sistematli şəkildə həbs edilir və bir çoxu beş ildən artıqdır ki, düşərgələrdə saxlanılır. Arakanda dünyadan təcrid olunmuş ümumilikdə 42 düşərgə var. Bu yerləri heç kim ziyarət edə bilməz. İnsanların buralara getməsinə icazə verilmir".

Həmin düşərgələrdəki insanların bu vaxta qədər necə yaşadıqları və hansı zülmlərə məruz qaldıqları nəzərlərdən qaçırdı. Ancaq Myanma hökuməti bu məzlum xalqa qarşı vəhşilikləri artıq gizlədə bilmir. Dünya bundan xəbər tutduqda isə təəssüf ki, bir çox günahsız müsəlman çoxdan şəhid edilmişdi. Həbib Rəhman bu vəhşiliyin evindən qaçan müsəlmanların üzərinə tank və minaatanlarla hücum edilərək törədildiyini bildirir. Rəhmana görə, bu, "səssiz soyqırımdır".

Bu sətirlər yazılarkən bölgədə soyqırım və qətliamlar hələ də davam edir. Bölgədəki müsəlmanları Myanmadan sürgün etmək siyasəti isə ölkənin İngiltərə müstəmləkəsi olduğu illərdə aparılan kimliksizləşdirmə siyasətinin bir hissəsidir. Hindistandan geri çəkilərkən bu torpaqları Hindistan-Pakistan və Banqladeş olaraq ayıran İngiltərə rəhbərliyi ardınca on minlərlə günahsız insanın şəhid olduğu vətəndaş müharibələri qoymuşdu. Buddist Birmaya (indiki Myanma) aid edilən Arakan isə 1948-ci ildə Birmanı işğal edən yaponlarla birlikdə hərəkət edən general Aunq Sana təhvil verilmişdi. Başqa sözlə, arakanlı müsəlmanların həyatı bir vətən xaininin insafına qalmışdı. 

Əlbəttə ki, bu, planlaşdırılmış siyasət idi. Belə ki, Rohinca müsəlmanlarının yaşadıqları ərazilərdən keçəcək enerji yolları çoxdan maraq dairəsində idi. Bu qiymətli torpaqlar üzərindəki müsəlman əhalini məhvetmə siyasəti isə Myanma rəhbərliyinə veriləcəkdi. Su Kyi hazırda bu siyasəti aparmaq üçün seçilmiş liderlərdən biridir.

Bu şəraitdə Rohinca müsəlmanlarının üzləşdikləri faciədə həll yolunu Qərbdən və ya BMT-dən gözləmək real deyil. Qərbdə müəyyən mərkəzlər Rohinca xalqına kömək edilməsinin zəruriliyini qeyd etsələr də, regionu gizli planlarına daxil edənlərin yanında zəif qalacaqlar. Enerji yollarından mənfəət əldə edənlər daima oradakı müsəlmanların şəhid edilərək və ya sürgün edilərək məhv edilməsinin tərəfdarı olacaqlar. Humanitar yardım üçün aparılan müzakirələr yaxşı niyyəti nümayiş etdirsə də, müsəlman aləmi bunların heç bir nəticə verməyəcəyini bilməlidir.

Müsəlman aləmi həll yolunu Qərbdən gözləmək strategiyasını artıq bir kənara qoymalıdır. Birlik olduqları təqdirdə yer üzündəki 1,7 milyard müsəlmanın böyük gücü meydana gələcək. Problem isə hazırda müsəlmanların böyük qisminin xurafatlar və məzhəb toqquşmaları ilə məşğul olaraq məzlumlar üçün səy göstərməyi unutmalarıdır.
 
Həqiqətən, vicdanlı liderlər mövzu ilə bağlı danışıqlar aparırlar. Lakin tələsmək lazımdır. Türkiyənin prezidenti aralarında Malayziya və İndoneziyanın da olduğu ölkə liderləri ilə Rohinca müsəlmanlarına yardım edilməsi məsələsində danışıqların davam etdiyini bildirib. Türkiyə Banqladeş rəhbərliyinə bildirmişdir ki, sərhədə gələn müsəlmanları qəbul etməsi qarşılığında bütün xərcləri ödəyəcək. Bu, ən azından o bölgədən qaçan məzlum insanların təhlükəsiz yerə sığınmalarını təmin edəcək.
 
Lakin bu zalım siyasətin ifşa edilməsi və yüksək bir dillə lənətlənməsi lazımdır. Bunun üçün lazım gələrsə, bəzi müsəlman liderlərin də qatıldığı milyonlarla insanın iştirak edəcəyi mitinq keçirilməlidir. Kiçik görüş və qınamalar kifayət qədər səs gətirməz. Bir millətin kütləvi şəkildə bu vəhşilikləri pisləməsi sözün əsl mənasında təsirli olacaq. Artıq müsəlmanların bir araya gələrək səslərini ucaltmalarının zamanı gəlib. Bu fəlakəti yaşayan Rohinca xalqına səsimiz mütləq çatmalıdır.

Adnan Oktarın “Arab Times” (Küveyt) və “New Straits Times”da (Malayziya) yayımlanan məqaləsi:
https://www.arabtimesonline.com/news/let-voice-reach-rohingya/
https://www.nst.com.my/opinion/columnists/2017/09/278494/let-our-voice-be-heard-now

 

]]>
http://adnanoktar.az/az/Məqalələr/257888/rohinca-musəlmanlarina-səsimiz-catsinhttp://adnanoktar.az/az/Məqalələr/257888/rohinca-musəlmanlarina-səsimiz-catsinhttp://imgaws1.fmanager.net/Image/objects/6-makaleler/arab_times_adnan_oktar_let_our_voice_reach_Rohingya2.jpgWed, 20 Sep 2017 22:15:18 +0300
Rohinca xalqı müsəlmanların yardımını gözləyir

250 il Rohinca müsəlmanlarına edilən zülm 2012-ci ildən etibarən daha da azğınlaşmağa başladı. Həmin ilin iyun ayında Arakanda minə yaxın müsəlman amansızcasına şəhid edildi. 125 min insan evlərindən, kəndlərindən sürgün edilərək dağlarda, meşələrdə yaşamağa məcbur edildi. Son iki ildir ki, Myanma rəhbəliyi arakanlı müsəlmanları sanki tamamilə məhv etmək üçün soyqırıma başlayıb.

2016-cı ilin oktyabr ayında başlayan hərbi zorakılıq və təzyiqlər nəticəsində yüz minə yaxın Rohinca müsəlmanı yurdlarından didərgin düşdü. 75 mindən çoxu Banqladeşin Koks Bazar bölgəsində dünyanın ən pis düşərgəsi kimi tanınan Kutupalonq düşərgəsi və ətrafında məskunlaşmaq məcburiyyətində qaldı.
 
Son olaraq Arakan bölgəsindəki qarşıdurmalar 10 polisin ARSA (Arakan Rohinca Qurtuluş Ordusu) döyüşçüləri tərəfindən öldürülməsi ilə yenidən başladı. Polislərin ölümündən Rohinca müsəlmanlarını məsul tutan Myanma hərbi qüvvələri həmin regionda məzlum arakanlılara terror əsdirdi.

Minlərlə müsəlmanın şəhid edildiyi, diri-diri yandırıldığı, on minlərlə insanın işgəncələrə məruz qaldığı hücumlardan qaçanlar isə hər zamankı kimi sərhəddə Banqladeş polisi tərəfindən geri qaytarılır. Təqribən 60 min müsəlman sərhədi keçə bilmədikləri üçün hələ də dağlıq bölgələrdə ölüm-dirim mübarizəsi aparır.

BMT-nin İnsan Haqları üzrə xüsusi məruzəçisi Yangi Li (Yanghee Lee) 25 avqustdan etibarən ordu və müxtəlif qruplaşmaların təcavüzü altındakı Arakanda vəziyyətin keçən illə müqayisədə daha acınacaqlı olduğunu bildirir. Banqladeşin məhdud maddi imkanlarına baxmayaraq, 270 min Rohinca müsəlmanını qaçqın düşərgələrinə qəbul etdiyini görmək sevindirici haldır.

Myanma hökuməti və başda bütün bu hadisələrin pərdə arxasındakı rəhbər Aunq San Suu Kyi isə "etnik təmizləmənin olmadığı və hesabatların şişirdilmiş olduğu"na dair gülünc bəyanatlar verərək həqiqətləri ört-basdır etməyə çalışır. Bu əsassız açıqlamalara istinad edərək bölgəyə humanitar yardımın gətirilməsinə icazə verilmir. Beləliklə, sağ qalan Rohinca müsəlmanlarının ac, susuz, evsiz, gücsüz, xəstə, şikəst və yaralıların da qida, sığınacaq, dərman kimi vasitələrdən məhrum edilib məhv edilmələri planlaşdırılır.
 
Eyni şəkildə Banqladeş də BMT-nin Qaçqınlar üzrə Ali Komissarlığının (UNHCR) Rohincaya yardım aparmasını kəskin şəkildə qadağan edir. Xüsusilə Koks Bazar bölgəsindəki Nayapara və Kutupalonq qaçqın düşərgələrində qeyri-insani şəraitdə saxlanılan Rohinca müsəlmanlarına humanitar yardım aparılmasına icazə vermir.

Son dövrdə ön plana çıxan və arakanlı müsəlmanların başlarına gələn fəlakətlərdə hərəkətverici rol oynayan müəmmalı bir amil də ARSA milisləridir. Məlum olduğu kimi, Rohinca müsəlmanlarının yaşadığı son faciə ARSA-nın avqustun 25-də Myanma təhlükəsizlik məntəqələrinə hücum edərək 10 polisi öldürməsi nəticəsində ortaya çıxmışdı. Eyni şəkildə 2016-cı ilin oktyabr ayında arakanlıları hədəf alan hücum, qətliam və sürgünlər də yenə ARSA-nın başlatdığı hücumlara Myanma təhlükəsizlik qüvvələrinin ən qanlı şəkildə cavab verməsi nəticəsində baş vermişdi.
 
Yəni Əfqanıstan, İraq, Suriya, Yəmən və Liviyadakı dağıntı, soyqırım və qətliamlarda Əl-Qaidə, Taliban və İŞİD-in hansı rolu varsa, ARSA eyni rolu Arakanda oynayır.

Məlum olduğu kimi, Benqal körfəzinin Arakan sahillərindəki zəngin neft və qaz yataqları uğrunda beynəlxalq rəqabət gedir. Ən böyük iki rəqib isə İngiltərə və Çindir. Körfəzdən çıxarılan enerji ehtiyatlarının Çinə nəql edilməsi üçün yeganə nəqliyyat yolu da Arakan torpaqları üzərindən keçir.
 
Bölgədəki Çin hakimiyyətinə son vermək üçün İngiltərənin uzun müddətdir dəstəklədiyi lider isə Myanmada Arakanlı müsəlmanlara qarşı zorakılığın əsas səbəbkarı kimi göstərilən Aunq San Suu Kyidir.
 
Pekinin hakimiyyətinə son verəcək qadın olaraq tanıdılan Aunq San Suu Kyi Arakan üzərindən keçən Myanma-Çin enerji kəmərlərinə sədd çəkmək üçün dəstəklənir.

Bunun üçün də Arakan bölgəsinin insansızlaşdırılaraq tam hakimiyyət, nəzarət və təhlükəsizlik zolağı yaradılmasının zəruri olduğu iddia edilir... Göründüyü kimi, bu hiyləgər strategiyanın tam həyata keçirilməsinin önündəki tək əngəl bölgənin sakinləri olan arakanlı müsəlmanlar hesab edilir. Məzlum insanlara qarşı son dövrdə şiddəti qat-qat artırılan soyqırım siyasətinin arxasındakı həqiqət məhz budur.
 
BMT tərəfindən rəsmi olaraq dünyanın ən çox zülm görən xalqı elan edilən Rohinca müsəlmanlarının üzləşdiyi təzyiq, əziyyət, işgəncə və haqsızlıqların tayı-bərabəri yoxdur. Beynəlxalq cəmiyyətin insanlıq naminə, müsəlman cəmiyyətlərin isə inancları naminə bütün gücləri ilə qarşı çıxmalı və müdaxilə etməli olduqları bu zülm təəssüf ki, bütün dünyanın gözü önündə davam edir.

Bu günə qədər Rohinca müsəlmanlarının məruz qaldıqları işgəncə və qətllərə səssiz qalmaq və göz yummaqla kifayətlənən, zalımları məzəmmət etməkdən başqa bir şey görməyən cəmiyyət çoxsaylı müsəlmanların ortaq gücü ilə bu fəlakəti əlbəttə ki, həll edə bilər. Müsəlman ölkələrinin birlikdə verdikləri reaksiya və tətbiq etdikləri sanksiyalar o bölgədəki müsəlmanların sahibsiz olmadığını göstərə bilər. Ətraflarındakı insanlardan pislikdən başqa bir şey görməmiş, hər kəsə qorxu və dəhşət içində baxan bu insanlara sahib çıxıb onların əziyyətlərinə son vermək, onları qorxu və iztirablardan sonra əmin-amanlıq, xoşbəxtlik və təhlükəsizliyə qovuşdurmaq məhz müsəlmanların vəzifəsidir. Beynəlxalq cəmiyyət səssiz qalmış ola bilər, amma müsəlmanlar səssiz qalmamalıdır.

Adnan Oktarın “BERNAMA”da (Malayziya) yayımlanan məqaləsi:
http://www.bernama.com/bernama/v8/fe/newsfeatures.php?id=1390573

]]>
http://adnanoktar.az/az/Məqalələr/257887/rohinca-xalqi-musəlmanlarin-yardimini-gozləyirhttp://adnanoktar.az/az/Məqalələr/257887/rohinca-xalqi-musəlmanlarin-yardimini-gozləyirhttp://imgaws1.fmanager.net/Image/objects/6-makaleler/bernama_adnan_oktar_the_Rohingya_are_awaiting_our_help_now2.jpgWed, 20 Sep 2017 22:13:24 +0300
Şarlotsvil hadisələri: İrqçilik Amerikanı tərk etmədi
Ötən günlərdə ABŞ-ın Şarlotsvil şəhərində baş verən vətəndaş müharibəsi dünyanın diqqətini bir daha ABŞ-dakı irqçi ideologiyalara çevirdi. Xüsusilə, sülh içində olan şəhərin küçələrinin silahlı milislər tərəfindən mühasirəyə alınması və insanlara qarşı terror həyata keçirilməsi bir çoxlarını narahat etdi. Uzun illərdir sülh məsələsində dünyaya nümunə olmuş bir ölkənin bir neçə ay ərzində zorakılıq aksiyaları ilə üzləşməsini insan ağlına belə gətirmirdi. ABŞ hökuməti həm artan irqçilik, həm də artan şiddət tərəfdarı qruplarla bağlı təcili tədbirlər görməlidir. Dünyanın sağlam düşüncənin hakim olduğu ABŞ-a ehtiyacı var.

ABŞ, bəlkə də, irqçilik məsələsində ən pis tarixi keçmişi olan ölkələrdən biridir. Amerika xalqı hələ 150 il əvvəl köləliyin səbəb olduğu vətəndaş müharibəsi ilə bir-birini qırmışdı. 4 il ərzində hər iki tərəfdən 1 milyon amerikalı həyatını itirdi. Cənubun zəngin və məhsuldar torpaqları, infrastrukturu viran oldu. Müharibədən sonra köləlik qanunla ləğv edilsə də, real həyatda əks olunması üçün bir əsr daha lazım idi. Bu dövrdə Ku-kluks-klan kimi zənci əleyhdarı qruplar hüquqi müstəvidə əldə edilmiş hüquqların sosial sahəyə tətbiq edilməsinin qarşısını almağa çalışdılar. XX əsrin I yarısında ortaya çıxan yevgenika və irqi təmizləmə kimi hərəkatlar da irqçilikdən irəli gəlirdi.

ABŞ-da irqçi zorakılıq halları başda cənub regionlar olmaqla II Dünya Müharibəsinin sonuna qədər davam etdi. Ağdərililərlə zəncilərin eyni məktəbdə oxumaları, eyni avtobusda səyahət etmələri, eyni restoranda yemək yemələri kimi hüquqlar 1960-cı illərdəki dinc xalq hərəkatları sayəsində əldə edildi. Bu gün hələ də cəmiyyətin bəzi təbəqələrində insanları rənglərinə görə ayıran ideoloji təbəqələr var. Belə şiddət mühiti isə 168 nəfərin ölümünə səbəb olan Oklahama bombardmançısı Timoti Makvey (Timothy McVeigh) kimi özünü vətənpərvər hesab edən terrorçuları ortaya çıxarır. Bu, ABŞ cəmiyyətinin öz daxilində həll edilməli olan məsələdir.

“Ağların üstünlüyü” ("The White Supremacy") irqçi hərəkatının üzvləri nasist bayrağı qaldırır və svastika döymələri vurdururlar. Mənası saf qan və torpaq olan "qan və torpaq" kimi nasist şüarları səsləndirirlər. Onlar Şarlotsvildə olduğu kimi, antisemitik musəvi düşmənçiliyinə əsaslanan düşüncələrə sahibdirlər.  Baxmayaraq ki, bu dəyərlər ABŞ cəmiyyətinə məxsus deyil, amma irqçi ifrat sağda tərəfdarları var.
 
Radikal sağ terrorçular son bir neçə ildə bir çox kütləvi qətliamlar da törədiblər.  2012-ci ildə Viskonsin ştatında Siqh məbədinə edilən hücumda 6 hindli həyatını itirdi. 2014-cü ildə musəvi cəmiyyəti mərkəzindəki hücumda da 3 günahsız musəvi qətlə yetirildi. Son dövrün ən böyük hücumlarından birini isə Dilan Ruf (Dylann Roof) həyata keçirdi. Çarlston şəhərindəki zənci kilsəsində baş verən qətliamda 9 dindar xristian həlak oldu. Bütün bu hücumların arxasında ağların üstünlüyünə inanan təşkilatların davamçıları var idi.

Bu gün ABŞ-da irqçi hərəkatların kiçik qrupları var. Bunlardan başlıcası isə neonasistlərdir. Neonasistlər fəaliyyətlərini internet üzərindən həyata keçirirlər. Digər bir irqçi qrup isə ağ millətçilərdir (white nationalists). Bu hərəkat neonasistlərə görə daha mülayimdir, amma irqi təmizliyə əsaslanan etnik dövlət (ethnostate) yaratmaq üçün mübarizə aparırlar. Başqa qrup isə neokonfederasiyaçılardır. Onların da hədəfi eynidir: ağlar üçün dövlət qurmaq. Vətəndaş müharibəsindən əvvəlki dövrə bağlılıqları var. Ku-Kluks-Klan (KKK) hərəkatı da bunlar qədər geniş olmasa da, ölkənin müəyyən sahələrində fəaliyyətini davam etdirir.

Son dövrdə daha müasir hərəkat olaraq ortaya çıxan "Alt-Right" isə özünü irqçi kimi təqdim etmir. Lakin liberallar, feministlər, sosial ədalət döyüşçüləri, həmçinin miqrantlar eyni fikirdə deyil.

Son 3 seçkidə bu mübahisələr siyasət daxil oldu. Sağlar Obamanın tətbiq etdiklərini Amerika dəyərlərinə zidd olduğunu düşünərək birlik qurdular. Dindar və mühafizəkar seçicilərin səsləri ilə Donald Tramp kiçik fərqlə prezident seçildi. Seçkilərin nəticələrinin açıqlanması ilə küçələr sol meyilli seçicilərin etirazları ilə doldu. Radikalların etirazları zorakılıqla müşayiət olundu. Bu gün zorakılığın zorakılıq, nifrətin nifrət doğurduğu çıxılmaz vəziyyət yaranıb. Həll yolu irəli sürməli olan siyasətçilər, dövlət adamları, ziyalılar isə gün keçdikcə sağlam düşüncədən uzaqlaşırlar.

Bu mühit həm radikal sağı, həm də radikal sol hərəkatlarını dəstəkləyir və genişləndirir. Zorakılıq tərəfdarı kiçik qrupların təxribatı ilə başlayan fəaliyyətlər genişlənərək mərkəzi də özünə daxil edir.
 
Digər tərəfdən radikal sağ aksiyalar zorakılıq tərəfdarı sol hərəkət olan Antifanı ortaya çıxardı. Bu gün harada sağ aktivlik olsa, Antifan onların qarşısına maska və dəyənəklərlə çıxır, mühafizəkarları irqçi elan edir, sülh üçün təşkil olunan etirazları müharibə meydanına çevirir.

Halbuki ABŞ tarixində irqçiliyə qarşı böyük uğurlar sülh tərəfdarı liderlər tərəfindən əldə edilib. Məşhur Salem yürüşü sülhyönümlü hərəkat idi. Qara Pantera kimi zorakılıq tərəfdarı təşkilatlar isə mülki əhaliyə ancaq zərər verib. Oxşar şəkildə bu gün də zorakılığı müdafiə edən heç bir hərəkatın uğur qazanmayacağı açıqdır. İrqçilik problemi tarixdə yalnız ağıllı, kompromis və dinc üsullarla məğlub edilib. Eyni şəkildə, bu gün də sülhdən uzaq modelin uğurlu olması mümkün deyil. Bu gün baş verən zorakılıq irqçiliyi dəstəkləməkdən başqa bir məqsədə xidmət etməyəcək. Artıq sülh tərəfdarları səslərini ucaltmalıdırlar.


Adnan Oktarın “American Herald Tribune”da yayımlanan məqaləsi:
https://ahtribune.com/us/1877-charlottesville-racism.html

]]>
http://adnanoktar.az/az/Məqalələr/257803/sarlotsvil-hadisələri-irqcilik-amerikani-tərkhttp://adnanoktar.az/az/Məqalələr/257803/sarlotsvil-hadisələri-irqcilik-amerikani-tərkhttp://imgaws1.fmanager.net/Image/objects/6-makaleler/american_herald_tribune_adnan_oktar_charlottesville_is_a_reminder_of_what_racism_brings2.jpgTue, 19 Sep 2017 21:41:11 +0300
Cəmiyyətin əxlaqi tənəzzülü nə zaman sona çatacaq?

Hər gün xəbər başlıqlarında cəmiyyətin tənəzzülə doğru getdiyini görürük. Bu gün dünyanın elə bir təbəqəsi yoxdur ki, bu tənəzzülün təsiri altında qalmış olmasın. Ağlımıza belə gətirə bilmədiyimiz vicdansızlıq nümunəsi olan xəbərləri tez-tez oxuyuruq. Ötən günlərdə ABŞ mediasında yayımlanan xəbərlərdən ikisi indiyə qədər eşitdiklərimiz arasında ən dəhşətlilərindəndir. 
 
Bunlardan biri sərxoş halda avtomobil sürərkən 14 yaşındakı bacısının maşından kənara atılmasına səbəb olan yol qəzası idi. İlk baxışdan qəzaya səbəb olan 18 yaşlı kaliforniyalı qızın törətdiyi qəza dünyanın hər yerində hər gün baş verən milyonlarla yol qəzasından biri kimi görünə bilər. Ancaq bu ölümcül qəzanı digərlərindən fərqləndirən bəzi dəhşətli təfərrüatlar var. Qəzaya səbəb olan qız 14 yaşlı bacısını xilas etmək əvəzinə, onun ölümünə səbəb olan qəzanın videosunu çəkir və sosial media hesabında canlı olaraq yayımlayır. Videoda qəzaya səbəb olan böyük bacının mahnı oxuyub, musiqi dinləyərək əl hərəkətləri edərkən yaralı bacının fəryadları eşidilir və yardım üçün uzanan əlləri görünür. Videonun sonunda böyük bacı söyüş söyərək şərh verir: "Bacım... ölür. Baxın... Bacımı ölümünə sevirəm".
 
Müasir cəmiyyətdəki əxlaqi tənəzzülün konkret təsirini ortaya qoyan başqa bir hadisə bu xəbərdən daha dəhşətlidir. Bu, kömək etmək və ya təcili yardım çağırmaq əvəzinə boğulan əlil insanın ölüm anlarını lentə alan beş floridalı gənclə bağlıdır. Bir dəqiqə ərzində davam edən bu videoda boğulan insanı izləyərkən gənclərin istehza etdikləri, güldükləri və hətta söyüş söydükləri eşidilir. Bu kimi hallarda, adətən, ağıla gələn ilk şey qanuni yollara müraciət etməkdir. Ancaq bu hadisədə polis və prokurorluq orqanları bu gənclərin hərəkətsizliyinin hər hansı qanunu pozmadığını, beləliklə, qanuni olaraq edilə biləcək çox az şeyin olduğunu qeyd edirlər. Belə "hərəkətsizliyin" əxlaqi baxımdan heç bir açıqlaması yoxdur. Bu, sadəcə bizi problemin mahiyyətini anlamağa vadar edir. Polisin öz ifadəsi ilə  desək, bu "çox narahatedici" video əxlaqi tənəzzül yaşayan cəmiyyətə işarədir. Bu böyük problem təkcə hüquq-mühafizə orqanlarını deyil, daha da geniş müdaxilə tələb edir.

Bunlar cəmiyyətin ümumi olaraq tənəzzülə uğradığını göstərən iki əsas hadisədir. Çünki fərdlərin korlanması ictimai tənəzzülə səbəb olur, daha sonra isə bu, millətlərin tənəzzül etməsi ilə nəticələnir. Çətin vəziyyətə düşən insanlara lağ edəcək, onlarla əylənəcək qədər qəddar və zalım insanların ortaya çıxması cəmiyyətin düşdüyü ən pis vəziyyətdir. Fərdlərin əxlaqi tənəzzülü cəmiyyətlə birbaşa əlaqəlidir. Çünki bu insanlar cəmiyyətin yaxşılaşdırılmasına kömək etmir və başqalarına fayda verəcək hər hansı bir şey etmək üçün şövqlü olmurlar. Əxlaqi tənəzzül bir cəmiyyətin əqli, fiziki və həyat gücünü yox edir. Bu, həmin insanların həyatlarını mənalı edən hər hansı bir dəyərə sadiq olmamalarından irəli gəlir. Kornell Universitetindən professor Uilyam Provaynın (William Provine) qeyd etdiyi kimi, bu məntiqin mənşəyini materializmin əxlaqa baxış prizmasında görə bilərik. O demişdir:
 
"Müasir elm dünyanın mexaniki prinsiplərə tam uyğun olaraq formalaşdığına işarə edir. Təbiətdə məqsədli prinsiplər yoxdur. Ağıl yolu ilə müəyyənləşdirilə bilən tanrılar və dizayn edən qüvvələr yoxdur... İkincisi, müasir elm insanın yaradılış etibarilə vicdan və əxlaq hisslərinin olmadığını, həmçinin qeyd-şərtsiz tabe olacağı prinsiplərin olmadığını da eyham edir. Üçüncüsü, insanlar çox mürəkkəb mexanizmlərdir. Hər bir insan iki əsas mexanizmlə etik insan olur: irsiyyət və ətraf mühit təsirləri. Hamısı bu qədərdir. Dördüncüsü, öldükdə ancaq ölürük və bunun sonumuz olduğunu nəticəsinə gəlməliyik".
 
Özünü bu ideologiya ilə eyniləşdirən insanın həyatı qaçılmaz təsadüflərdən ibarətdir. Belə ki, bu fikirdəki insanlardan ibarət cəmiyyət bir millət üçün vacib olan sabitliyin təminatçısı ola bilməz. Bu insanlar cəmiyyətdə inkişafa səbəb olan ictimai əlaqələri təşviq etmək əvəzinə, bunları heçə sayaraq qarışıqlığa səbəb olurlar.
 
Əxlaqi tənəzzülü cəmiyyətlər üçün böyük təhlükə hesab edən bir çox şəxsiyyət var. Məsələn, general Duqlas Makartur "Tarixdə əxlaqi tənəzzül yaşayan millətlərin siyasi və iqtisadi zəiflik mərhələsinə keçmədiyinə dair heç bir nümunə yoxdur" deyə bildirir. Yoxsulluq, cinayətkarlıq və digər hallar əxlaqi tənəzzül yaşayan fərdlərin cəmiyyəti idarə etməsi ilə daha da inkişaf edir.

Bununla yanaşı, cəmiyyətlərdə degenerasiyanın səbəb olduğu bu hadisələrin istiqamətini əksinə çevirmək də mümkündür. Necə ki, səfalət cəmiyyətdə fərdlər vasitəsilə yayılırsa, cəmiyyətləri rifaha istiqamətləndirəcək olanlar da yenə onlardır. Teodor Ruzvelt "Bir insanı fikrən yetişdirib əxlaqi baxımdan yetişdirməmək cəmiyyətə qarşı təhlükə yetişdirməkdir" demişdir. Dolayısilə, bir cəmiyyətin mövcudluğunu qoruyub saxlaması fərdləri əxlaqi baxımdan tərbiyə etmək və onları nifrət insanı yox, sevgi insanı olaraq yetişdirməklə mümkündür.
 
Qəlblərində sevgi və sülh olan insanlar cəmiyyətdə hərəkətverici qüvvə olduqda insanların əziyyət çəkmələrinə səbəb olan yoxsulluq, haqsız rəqabət, ədalətsizlik və bütün digər mənfi hallar aradan qalxacaq. İnsanlara çox kiçik yaşlarından başqalarını qorumaq hissi aşılanmalıdır. Bitkilər və heyvanlar da daxil olmaqla, ətraflarındakı hər kəsə və hər şeyə hörmətlə yanaşmağın və qorumağın zəruriliyini hiss edən məsuliyyətli insanlar özlərinə hörmət edən və özünəinamı olan insanlar halına gələcəklər. Bu tip insanlar cəmiyyətin yaxşılığı və rifahı üçün çalışan mexanizmin əsas qüvvələri olacaq.
 
Həqiqətən də, eqoist olmayan və başqalarına qarşı fədakar davranan insanların hakim olduğu bir cəmiyyətdə "güclülərin həyatda qalması" artıq şüar olmayacaq. Güclülər zəifləri qoruyacaq, onlara çətinliklərin öhdəsindən gəlmələri və cəmiyyətdə özlərinə yer tutmaları üçün imkan yaradacaq. Belə bir cəmiyyətdə rəqabət deyil, hər kəsin yaxşılığı üçün çalışmaq əsasdır. Zülm, laqeydlik,  etinasızlığın yerini sevgi və mərhəmət əvəz edəcək. İrqi, cinsi, milləti, dini və ideologiyası nə olursa olsun, hər kəsə insan kimi layiq olduğu hörmət və sevgi  göstəriləcək.

Adnan Oktarın “American Herald Tribune”da yayımlanan məqaləsi:
https://ahtribune.com/us/1856-downward-spiral-society.html


 

]]>
http://adnanoktar.az/az/Məqalələr/257802/cəmiyyətin-əxlaqi-tənəzzulu-nə-zamanhttp://adnanoktar.az/az/Məqalələr/257802/cəmiyyətin-əxlaqi-tənəzzulu-nə-zamanhttp://imgaws1.fmanager.net/Image/objects/6-makaleler/american_herald_tribune_adnan_oktar_when_will_the_downward_spiral_of_society_end_2.jpgTue, 19 Sep 2017 21:39:21 +0300
Xristianlar, müsəlmanlar və musəvilər birlikdə sülh içində yaşaya bilərlər

Peyğəmbərimiz Ərəbistan yarımadasında qanunsuzluğun və nizamsızlığın hakim olduğu bir dövrdə dünyaya gəldi. Lakin qısa müddət ərzində bu regionda gözəl mədəniyyətin yaranmasına səbəb oldu. Quranda bildirilən ədaləti rəhbərlik etdiyi ölkə xalqlarına tətbiq etdi və onlarla hər iki tərəfin də hüquqlarını qoruyan müqavilələr bağladı. Bu səbəbdən inancları və soy-kökləri nə olursa olsun, bu xalqlar peyğəmbərimizin ədalətindən razı qaldılar. Yaxın Şərq ölkələri Peyğəmbərimizi nümunə götürərək uzun illər ərzində müsəlmanlarla yanaşı xristianlar və musəvilərə də qucaq açdılar. Lakin Kitab Əhlinin bu gözəl insanları son illər bölgələrini tərk etmək məcburiyyətində qalmışdır. Gəlin bu vəziyyətin səbəblərini araşdıraq.
 
Zülm və müharibələr Yaxın Şərqdə musəvi və xristian əhalinin böyük miqyasda azalmasına səbəb oldu. Birinci Dünya Müharibəsindən etibarən ərəb ölkələrindəki musəvilərin, demək olar ki, hamısı vətənlərini tərk etmək məcburiyyətində qaldı. "Unudulmuş qaçqınlar" adlı sənədli filmdə həmin dövrdə Misirdən qaçan Levana Zamir o vaxt mövcud şəraiti belə təsvir edir: "Bu gün Misirdə, bəlkə də, 20 ya da 30 nəfər yaşlı musəvi tapa bilərsiniz".

1944-cü ildə Yəməndə 55.000, İraqda 150.000, Əlcəzairdə 140.000, Misirdə 80.000, Liviyada 38.000, Mərakeşdə 265.000, Tunisdə 105.000, İranda 100.000, Suriyada 27.000, Livanda 5.666 musəvi yaşayırdı. Dövrümüzdə isə Mərakeş, Tunis və İranda bir neçə min musəvi, sadaladığımız digər ərəb ölkələrində isə onlarla musəvi var.
 
Getdikcə artan məhdudlaşdırıcı qanunlar, ayrı-seçkilik və musəvi əleyhdarı hücumlar səbəbindən bu torpaqlardan çıxarıldıqdan sonra geridə qalanlar da regionu tədricən tərk etmək məcburiyyətində qaldılar. BMT-nin keçmiş səfiri Ron Prosor "Huffington Post" qəzetində dərc olunan "Yaxın Şərqin danışılmamış ən böyük hekayəsi" (“The Middle East’s Greatest Untold Story”) başlıqlı məqaləsində bu düşmənçilikdən belə bəhs edir:

"İraqdakı  2500 illik musəvilərin, demək olar ki, hamısı illər ərzində ölkəni tərk edərək buranı ən böyük sənətkarların, musiqiçilərin və iş adamlarının bir çoxundan məhrum etdilər. Oxşar mənzərələr Misirdən Suriyaya, Liviyadan Yəmənə qədər region miqyasında yaşandı. Yeni “Drakon qanunları” musəviləri ibadətlərindən məhrum etdi, onları musəvi şəxsiyyət vəsiqələri daşımağa məcbur etdi və mülklərindən milyardlarla dolları ələ keçirdi".

Xristianlara baxdıqda da oxşar mənzərələri görmək olar. Xristianlıq ilk dəfə ortaya çıxdığı regiondan - Yaxın Şərqdən silindi. Misirli xristianlar 1952-ci il inqilabından sonra böyük icmalar halında Misiri tərk etməyə başladılar. Son on il ərzində bu bölgə kilsələrə edilən hücumlara görə yaşanılması çox çətin yerə çevrilmişdir. Bununla yanaşı, misirli xristianlar cinayət və sui-qəsdlərə də məruz qaldılar. Hər hansı sübut olmadan dinə təhqir və ya küfr etməklə təqsirləndirildilər və əksəriyyəti həbs cəzasına məhkum edildi.
 
Bu hadisələr Quranın bildirdiklərindən tamamilə uzaq olan ifrat zehniyyəti əks etdirir. Bu zehniyyəti qəti şəkildə tənqid edirəm. Bu sistemin əsas səbəbi müsəlmanların əksəriyyətinin müxtəlif təfsirləri, hədis və fətvaları əsas tutaraq Quranı tərk etmələridir. İslam dünyasındakı bir çox icmalar dini liderlərinin çıxışlarını bir qayda olaraq mənimsəyir və bu səbəbdən hər dini icmanın öz qayda-qanunları olur. Bu icmalar Kitab Əhlinə nifrət ifadə edən uydurma hədisləri də qəbul edirlər. Əslində, İslama görə, müsəlmanlar Kitab Əhlinin inanclarına hörmət göstərməlidirlər. Allah mənafelərinə zidd olsa da, müsəlmanlara ədalətli olmalarını əmr etmişdir.
 
Qurana əsasən bütün müsəlmanlar heç bir fərq qoymadan bütün haqq dinləri və peyğəmbərləri qəbul etməlidirlər (Bəqərə surəsi, 136). Allah Quranda müsəlmanlara belə bildirir:
 
Musa ümməti arasında bir dəstə də vardır ki, onlar (insanları) haqq yola aparır və haqqı rəhbər tutaraq (onlar arasında) ədalətlə hökm edirdilər. (Əraf surəsi, 159)


Təməldə Allahın vəhyinə əsaslandığı üçün Kitab Əhlinin əxlaqi qaydaları var və nəyin halal, nəyin haram olduğunu bilirlər. Bu səbəbdən müsəlmanların Kitab Əhli tərəfindən bişirilən yeməkləri yeməsi halaldır. Eyni şəkildə müsəlman kişinin Kitab Əhlindən bir qadınla evlənməsinə icazə verilmişdir.

Bu gün pak nemətlər sizə halal edildi. Kitab verilənlərin yeməkləri sizə halal, sizin yeməkləriniz də onlara halaldır. İsmətli mömin qadınlar da, sizdən əvvəl Kitab verilənlərin ismətli qadınları da, namuslu olub zinakarlıq etməmək və aşna saxlamamaq şərti ilə mehrlərini verdiyiniz təqdirdə sizə halaldır. İmanı inkar edənin əməlləri boşa çıxar və o, Axirətdə ziyana uğrayanlardan olar. (Maidə surəsi, 5)
 
     
Belə ki, İslam idarəçiliyinin olduğu dövrlərdə, xüsusilə, Peyğəmbərimiz dövründə müsəlmanlar xristianları və yəhudiləri böyük hörmət və mehribanlıqla qarşıladılar. Peyğəmbərimiz onlara qarşı ədalətli və mərhəmətli idi və bu üç dinin mənsubları arasında kompromis mühit yaratmağa çalışırdı. Bağlanılan bəzi müqavilələr xristianlara və musəvilərə muxtar dini icmalar kimi yaşamaq hüququ verdi.


Bundan başqa, hz.Osman dövründə ermənilərin Dvin şəhərinin fəthi zamanı xristianlara, yəhudilərə və zərdüştlərə bütün ibadət yerlərinin mühafizə olunacağı deyilmiş və onlara qəzalı vəziyyətdə olan kilsələri təmir etmələri və yeni monastırlar inşa etmələrinə icazə verilmişdi. Məsələn, Müqəddəs Sercius Monastırı patriarx Mar Amme tərəfindən dağıdıldı və hz. Osmanın hökmdarlığı dövründə yenidən inşa edildi. Misir valisi Ukbe bir nestorian monastırına yardım etdi, Edessa kilsəsi Müaviyə dövründə bərpa edildi və İsgəndəriyyədə Müqəddəs Markos Kilsəsi inşa edildi. Misir, Fələstin, İordaniya, Suriya və İraqdakı kilsələrin və sinaqoqların mövcudluğu müsəlmanların digər inanclara olan hörmətini sübut edir. Yanında məscid olan Sina monastırı Sina dağında önəmli həcc mərkəzidir.


Eyni şəkildə Osmanlı imperiyası İspaniya zülmündən qaçaraq Osmanlı torpaqlarına sığınan musəvilərə qarşı göstərdiyi mehriban münasibəti ilə başqalarına örnək oldu. İspaniyadan qovulan və sığınmaq istədikləri digər ölkələrdə daha çox çətinliklərlə rastlaşan bir çox musəvi şəhər qapılarında aclıqdan öldü. Sultan Bəyazid musəvilərə Osmanlı torpaqlarında sığınacaq verdi və xalqın onlara hörmət göstərməsini istədi.
 
Xristianların və musəvilərin müsəlman torpaqlarında rahat həyatlarının bir başqa nümunəsi “La conviviencia” olaraq xatırlanan Əndəlüsdə yaşanıb. O dövrdə Avropanın ən inkişaf etmiş mədəniyyətini quran bu dövlət digər dini inanclara tolerant yanaşması ilə seçilirdi. Convivencia - və ya bir arada var olma - həyatın hər sahəsində hakim idi: sənətdə, elmdə və hətta ibadətdə. Məsələn, Toledoda 13-cü əsrdə inşa edilən Müqəddəs Roman Kilsəsi müsəlman memarlar tərəfindən inşa edilən möhtəşəm xristian kilsəsidir və İslam motivlərini ehtiva edir. Görünür ki, iki inanc yalnız bir-birilərinin bacarıqlarından istifadə etməmiş, eyni zamanda bir-birinin mədəniyyətlərinə də hörmətlə yanaşmışlar. Üç ilahi dinin mənsubları dünyada indiyə qədər müşahidə olunan ən yüksək sivilizasiyalardan birini inkişaf etdirmək üçün əməkdaşlıq etmiş və uğurlu olmuşlar.
 
Verilən nümunələrdən də göründüyü kimi, müsəlmanlar tarix boyu musəvilər və xristianlar ilə iç-içə olublar. Kitab Əhli yaşadıqları müsəlman torpaqlarında istədikləri kimi ticarətlə məşğul olmuş və mülk sahibi olmuşlar. İstədikləri peşəyə yiyələnmiş, dövlət idarəçiliyində və hətta kral saraylarında xidmət etmək üçün vəzifəyə təyin edilmişlər. Söz azadlıqları olmuş, elmi və mədəni nailiyyətlər əldə etmişlər. Bu səbəbdən müsəlmanlar Quranın təlimlərinə sadiq qalmalı, ifratçıların nifrət ruhunu bir kənara qoymalı, cəfəngiyatları doğru inanclarla dəyişdirməli və üç ilahi dinin mənsublarının birlikdə yaşadıqları zamanlara qayıtmalıdırlar.
 
Adnan Oktarın “Egyptian Streets”   və “Tunisian Monitor”da yayımlanan məqaləsi:
https://egyptianstreets.com/2017/08/20/christianity-islam-and-judaism-they-can-peacefully-co-exist/
http://tunisianmonitoronline.com/index.php/2017/08/21/christianity-islam-and-judaism-they-can-peacefully-co-exist/


]]>
http://adnanoktar.az/az/Məqalələr/257801/xristianlar-musəlmanlar-və-musəvilər-birlikdəhttp://adnanoktar.az/az/Məqalələr/257801/xristianlar-musəlmanlar-və-musəvilər-birlikdəhttp://imgaws1.fmanager.net/Image/objects/6-makaleler/harun_yahya_2.9.2017.jpgTue, 19 Sep 2017 21:37:00 +0300
Niyə BDS hərəkatı sülh üçün həll yolu ola bilməz?Sülh, insan hüquqları, sosial ədalət, azadlıq kimi anlayışlarsiyasi məqsədlər üçün, demək olar ki, hər dövrdə sui-istifadəedilmişdir. Bir çox insan bu anlayışlarla ortaya çıxan hərəkatlarınardınca getməyi özünə vicdanborcu hesab etmişdir. Ancaq bu cür anlayışları istifadə edən şəxslərin səmimiyyəti, həmçininmotivasiyalarının arxasındakı əsl səbəblər kifayət qədər sorğulanmamışdır.

BDS, yəni “Boykot, təcrid vəsanksiya” (The Boycott, Divestment and Sanctions) hərəkatı da fələstinlilər üçün ədalət və haqqı müdafiə etmək, zor tətbiq etmədən mübarizə aparmaq məqsədilə yaradılsa da, arxa planında səmimiyyət və ədalətdən uzaq anlayış vardır. Dünya miqyasında israilli iş adamlarını, şirkətləri, sahibkarları, sənətkarları, alimləri hədəfə alan BDS istər nifrət və mövhumatlarla dolufikirləri ilə, istərsə də ayrı-seçkilik və zorakılıq üsulları ilə sülhə və qardaşlığa xidmət etməkdən çox uzaqdır.

2005-ci ildən etibarən İsrail dövləti əleyhinə davamlı fəaliyyətlər aparan BDS özünü görünüşdə Fələstin xalqının hüquqlarını müdafiə edən hərəkat olaraq tanıtsa da, fələstinlilərin əsl mənafelərini gözardı edir. Həmçinin hərəkatın rəhbərlərinin tez-tez dilə gətirdiyi nifrət və düşmənçilik sözləri, sülh və birlik əleyhinə hərəkətləri BDS-ni tipik qeyri-hökumət təşkilatı və ya insan hüquqları müdafiəçisi olmaqdan çox uzağa aparır. İllərdir eyni nifrət üslubundan istifadə edən radikal təşkilatlarla oxşar düşüncədə olduğu təəsüratını yaradır.

Təbliğat müharibəsi adından da göründüyü kimi, müharibə üsuludur və cəmiyyətlərin fikrini formalaşdırmada istifadə olunan təsirli silahdır. Müəyyən məqsədə xidmət edir vəbu səbəbdənhəqiqətlərqəsdən gözardı edilir və ya təhrif edilir. Bu zamandüzgünlük, bərabərlikvə ədalətaxtarılmır, cəmiyyətə təlqin yolu ilə psixoloji təsir edilir. BDS hərəkatı da İsrail siyasətini tənqid etmə görünüşündə yəhudi nifrətini alovlandıran təbliğat hərəkatıdır.

Tarixdə buna bənzər nümunələr çox olmuş, amma yaxın tarixdən son nümunə1930-cu illərdəbaş vermişdir. Nasist antisemitizminin cəmiyyət üzərindəki ilk təzahürü musəvilərə qarşı iqtisadi boykot elan etmək olmuşdu. Hitler 1933-cü ildə hakimiyyətə gəldikdən sonra partiyasıölkə daxilində BDS tipli bir kampaniya başlatmış, musəvi iş yerlərini milli boykota çağırmışdı. Musəvilərin iş yerlərinə "müsəvilərlə alğı-satqı etməyin" yazıları asırdılar. Bu boykotlar daha sonra başqa ölkələrə dəyayıldı. Bu məqsədli iqtisadi boykot Almaniya və Avstriyada nasistlərin minlərlə musəviyə aidmağazaların şüşələrini qırdığı “Kristal gecə” olaraq tarixə keçdi. Bu hadisələr nəticəsində musəvilərə məxsus 7.500 iş yeri talan edildi, 200-ə yaxın sinaqoq yandırıldı, 100-ə yaxın musəvi həyatını itirdi.

1933-1940-cı illər arasında bu ayrı-seçkilik siyasətinin yayılması ilə musəvilərin müəllim, professor, hakim kimi peşələrə yiyələnməsinin qarşısı alındı. Musəvilərin Almaniya torpaqlarında işğalçı olduqları, almanların isə zərərçəkən olduqları barədə təbliğat aparılmağa başlandı. Musəvilərə qarşı aparılan iqtisadi müharibə, təhdid, qorxutma üsulları kütlələr üzərində nifrəti qızışdırdı. Bu ardıcıl nifrət təlqinləri isə tarixin ən qanlı hadisələrindən olan vəhşi qətliamın ideoloji zəminini hazırladı.

Dövrümüzdə isə BDS hərəkatı dünya miqyasında İsrail mallarını boykot etməyə çağırır və bu malları alan şirkətləri dövlətlər səviyyəsində sanksiyalarlamusəvilərin əleyhində siyasət aparmağa məcbur edir. Bu boykot kampaniyalarından gözləri qorxan bir çox iş adamı isə istəmədəndə olsa,ayrı-seçkilik siyasəti aparır. Elə buna görə də BDS Almaniyada antisemitik və nasistlərin davamçısı elan edilib.

Dünya miqyasında bir çox insan, qurum, siyasi və akademik dairələrin qoşulduğu şəbəkə üzərindən İsrail əleyhinə boykot, etiraz və sanksiyalar təşkil edən BDS İsrail dövlətini tanımayan, ikidövlətli həll yolunu qəbul etməyən düşüncə əsasındayaradılıb. Qurucusu Ömər Barqutitaktiki olaraqbunu rədd etsə də, qeyri-rəsmi çıxışlarında bunu açıq şəkildə bildirir. Bu səbəbdən BDS fəallarının həyata keçirdiyi fəaliyyətlər bölgədəki İsrail dövlətini yox etmək məqsədi güdən radikal təşkilatlar tərəfindən istifadə edilir 

İsrail vətəndaşı və ya musəvi olmayanlar da bu boykotların hədəfində olurlar. İsrail haqqında müsbət danışan tanınmış şəxslər qara siyahıya alınır, irqçilik ittihamlarına, psixoloji təzyiqlərə məruz qalırlar. Hökumətlər, universitetlər, tələbələr, sənətkarlar, iqtisadiyyat və iş dünyası İsrailə, İsrail firmalarına və onlarla əməkdaşlıq edənlərə qarşı daima qızışdırılır. Tətbiq olunan qorxutma, utandırma taktikaları bəzən siyasətlə əlaqəsi olmayan insanları belə bir anda siyasi partizan olmağa məcbur edir.

Bütün bu üsulların nə Fələstin-İsrail sülhünə, nə fələstinlilərin əmin-amanlıq və rifahına, nə də regionda ən çox ehtiyac duyulan sevgi, sülh və qardaşlıq üçün fayda verməsi mümkün deyil. Əksinə, münaqişəni, düşmənçiliyi qızışdıraraq, gərginliyi artıraraq sülhün cəmiyyətdəki mövqeyini zəiflədir.

Düşünülənlərin əksinə, BDS İslami hərəkat deyil. Tərkibində bir qisim müsəlmanlarla birlikdə ifrat solçular, kommunistlər, irqçilər, neo-nasistlərdən ibarət ifrat sağ, radikal sol, hətta sionizm əleyhdarı musəvilərdən ibarət çox geniş kütlələr var. İsrail əleyhdarı ifrat-sol hökumətlər, musəvi əleyhdarı irqçi, siyasi və ictimai dairələriğtişaşçı kimi istifadə etdikləri BDS-yətəşkilati və maliyyə baxımdandəstək verir. Klassik marksist təbliğat və təxribat metodlarını tətbiq edən BDS müsəlman dairələrin dəstəyini almaq məqsədilə iddialarını bəzən İslam əsaslı kimi də göstərməyə çalışır.

Halbuki musəviləri torpaqlarından çıxarmağa və İsrail düşmənçiliyinə söykənən məntiqin Quranda yeri yoxdur. Onların ifadələrinin tam əksinə, Quran ayələri musəvilərin o bölgədə yaşayacaqlarını, bütün insan hüquqlarına, ibadət azadlıqlarına sahib olduqları zəmanətini verir.

İsrail şirkətlərində çox yaxşı şəraitdə çalışan bir çox fələstinlilər bu tətbiqlərdən zərər görürlər. Musəvilərlə müsəlmanların, israillilərlə fələstinlilərin birlikdə çalışdıqlarıiş yerləri bu boykotlar nəticəsində bağlanır, sülh və qonşuluq dəyərlərini yaşayan iki xalq arasında süni ayrı-seçkilik yaradılır. Bunun ən çox səs salan nümunələrindən biri “Sodastream” firması olmuşdur. Fələstinlilər işlərini və israillilərlə olan əməkdaşlıqlarınıitirmişlər.

BDS-nin güclü qara piar kampaniyaları və boykotları nəticəsində bu şirkət Qərbi İordaniyadakı bölgə xalqına önəmli iş imkanı və sosial təminat verən istehsal obyektlərini İsrailin Negev səhrasınayönləndirdi. Nəticədə kampaniyadan ən çox zərər görənlər işsiz qalan yüzlərlə fələstinli oldu. Lakin Fələstin siyasəti uzun müddətdir ki, əsas məsələdən çox simvolizmə üstünlük verir və BDS hərəkatı da Fələstinin yanlışları üçün İsraili təqsirləndirərək eyni şeyi təşviq edir.

Bir sözlə, BDS fələstinlilərin yaxşılığından çox Qərbi İordaniyada çalışan 36.000 fələstinlinin zərər görəcəyi bir ideologiyanı mənimsəyib. Bəzi siyasətçilərdən və həqiqətlərdən xəbərsiz, təsir altında qalmış dairələrdən əlavə, Fələstinin yerli xalqı da bu hərəkatı dəstəkləmir. Amma etirazları kütləvi siyasətin içində itib-batır.

İsrailə gedən və yaməsələyə vicdanla yanaşan hər kəs İsrailin həm ərəblərə, həm də müsəlmanlara bölgədəki ərəb-islam regionundakı azadlıqlardan daha çoxunu tanıdığını qəbul edəcək.

İsrailli ərəblər millət vəkilliyindən Ali Məhkəmə üzvlüyünə qədər hər cür rəsmi qurumda işləyə bilir, müsəlman qadınlar istədikləri kimi təhsil, geyim azadlığına malik bərabər hüquqlarla cəmiyyətdə özlərinə yer tuta bilirlər.

Qəzzanın mühasirəsi, İsrailin Qərbi İordaniyadakı hərbi gücünün olması, təhlükəsizlik divarı kimi tədbirlər isəİsrailin mülki vətəndaşlarını hədəfə alan intihar hücumları, həmçinin raket hücumlarına qarşı görülən məcburi tədbirlərdir. Bu məsələlər də Fələstinin sülhyönümlü və antiterror siyasət aparması ilə asanlıqla həll olunacaqdır. İsrail rəhbərliyi də terror təhdidi qarşısında məcburi alınan bu tədbirlərdən məmnun deyil. Lazımi sülh və təhlükəsizlik şəraiti təmin edildiyi təqdirdə bunlara son qoyulacağı hər fürsətdə bildirilir.
Nəticə etibarilə, BDS təcavüzkar üslubu və təbliğatları ilə nəinki münaqişələrin qarşısını alır, hətta daha da artmasına səbəb olur.Halbuki səmimi şəkildə Fələstin xalqının yaxşılığını istəyən bir qurum İsrail və musəvi düşmənçiliyinə imkan verməz. İsrail dövlətini yox, bu tədbirləri məcburi edən terror aktlarını, roket hücumlarını və bombardmanları qınayar. Sonra da bütün bu təhlükələri təsirsiz edəcək həll yolları irəli sürər, nifrət üslubunu tərk edib sevgi üslubunu mənimsəyər.Hər iki cəmiyyətin də birlikdə sülh və qardaşlıq ruhu içində yaşayacağı, xoşbəxtlik, əmin-amanlıq, təhlükəsizlik və rifah dolu mühiti qarşısına məqsəd qoyar.


Adnan Oktarın “The Jerusalem Post”da yayımlanan məqaləsi:
http://www.jpost.com/Opinion/Why-the-BDS-mentality-cannot-provide-a-solution-for-peace-503465


 

]]>
http://adnanoktar.az/az/Məqalələr/257350/niyə-bds-hərəkati-sulh-ucunhttp://adnanoktar.az/az/Məqalələr/257350/niyə-bds-hərəkati-sulh-ucunhttp://imgaws1.fmanager.net/Image/objects/6-makaleler/jerusalem_post_adnan_oktar_why_the_BDS_mentality_cannot_provide_a_solution_for_peace_2.jpgSun, 10 Sep 2017 22:46:05 +0300